Gustavsburg, Ruiny zamku i zabytek architektury w Homburgu, Niemcy.

Gustavsburg to barokowy budynek szwedzkiego architekta Jonasa Eriksona Sundahla w centrum Jägersburgu, bezpośrednio nad 1,7-hektarowym stawem Schloßweiher. Powstał jako salicki gród graniczny Burg Hattweiler, zniszczony około 1168 przez Barbarossę i odbudowany jako zamek Staufów; po pożarze w czasie wojny trzydziestoletniej książę Gustav Samuel Leopold kazał w 1720 roku odnowić budynek mieszkalny w stylu barokowym według projektu Sundahla i dodać kaplicę, nadając zespołowi własne imię.

Relikty wskazują, że obiekt był początkowo salickim grodem granicznym, zniszczonym przez Barbarossę około 1168 roku i odbudowanym jako twierdza Staufów. Przeszedł w ręce hrabiów Zweibrücken, a Bartholomäus von Hattweiler jest po raz pierwszy wzmiankowany w 1272 roku. Książę Johann I z Palatynatu-Zweibrücken przebudował go na pałac w 1590 roku; po pożarze podczas wojny trzydziestoletniej książę Gustav Samuel Leopold kazał Jonasowi Eriksonowi Sundahlowi odnowić budynek mieszkalny w stylu barokowym w 1720 roku i nazwał założenie swoim imieniem Gustavsburg.

Budynek trzykrotnie zmieniał nazwę: Burg Hattweiler, Schloss Hansweiler w 1590 i Gustavsburg w 1720, na cześć księcia Gustava Samuela Leopolda. Elisabeth von Nassau-Saarbrücken tak polubiła to miejsce, że w Minnelied wplecionym w jej mozelfrankoński romans „Sibille” zastąpiła francuską nazwę Hautefeuille nazwą Hattweiler. Dziś sala na piętrze służy wystawom, koncertom i uroczystościom, a kaplica i sala balowa są używane na śluby.

Gustavsburg stoi w centrum Jägersburg, bezpośrednio nad brzegiem stawu Schloßweiher o powierzchni 1,7 hektara: dociera się do niego pieszo z wioski, a nie górskim szlakiem. Budynek należy do miasta Homburg i mieści Burg- und Schlossmuseum Jägersburg; sala na piętrze służy wystawom, koncertom i uroczystościom, a kaplicę i salę bankietową rezerwują pary na śluby. Przed wizytą warto sprawdzić godziny otwarcia muzeum, ponieważ nie jest to ruina dostępna swobodnie.

Nazwa Gustavsburg pochodzi od księcia Gustava Samuela Leopolda z Palatynatu-Zweibrücken, który w 1720 roku zlecił Jonasowi Eriksonowi Sundahlowi odnowienie budowli w stylu barokowym i nazwał ją własnym imieniem. Kaplica i sala na piętrze służą dziś parom młodym do ślubów.