Hasbruch, Rezerwat przyrody w Ganderkesee i Hude, Niemcy.

Hasbruch to liczący 627 hektarów las dębowo-grabowy w gminach Hude i Ganderkesee w Dolnej Saksonii. Dwie trzecie drzew to dęby, a jedną piątą stanowią buki; niektóre graby były ogławiane na wysokości około dwóch metrów, by pozyskiwać liście na paszę. Brookbäke płynie przez las z południa na północ, a przy jej odtworzonych meandrach stoi niewielka drewniana wieża widokowa.

Hasbruch po raz pierwszy wymieniono w umowie z 1258 roku, w której klasztor w Hude jako właściciel uzgodnił prawa użytkowania z okolicznymi wspólnotami chłopskimi. Do XVIII wieku wycinanie darni i nielegalne wyręby znacznie zmniejszyły las, a chłopi stopniowo sprzedawali prawa wypasu, ostatni raz w 1882 roku. W 1889 roku objęto ochroną 16,8 hektara i wyłączono go z gospodarki leśnej; obszar ten wzrósł do 29 hektarów w 1938 roku, a od 1997 roku ochroną objęte jest całe 627 hektarów, z czego około 40 hektarów pozostawiono jako niezarządzany las naturalny.

Wiele starych dębów nosi imiona nadane przez księcia Piotra Fryderyka Ludwika Oldenburskiego na początku XIX wieku, inne powstały wśród miejscowych; dąb Friederike upamiętnia Friederike Elisabeth Amalie, a dąb Amalie jej siostrę. Malarze dworscy wielkiego księstwa utrwalili te drzewa na płótnach w pierwszej połowie XIX wieku, a pisarz podróżnik Johann Georg Kohl opisuje w 1864 roku wizytę, podczas której stało jeszcze około stu dębów o pniach grubości około trzech metrów.

Las jest dostępny przez cały rok do spacerów, ze ścieżkami dostosowanymi do różnych poziomów kondycji fizycznej. Noś solidne obuwie i pozwól sobie na czas na powolne eksplorowanie, zwłaszcza jeśli planujesz obserwować ptaki lub dziką przyrodę.

Dąb Amalien, liczący około 1250 lat, uchodził za najstarszy i najokazalszy dąb w Hasbruch, dopóki nie runął 10 lutego 1982 r.; jego resztki można nadal oglądać. Najstarszym żywym dębem jest dąb Friederike, mający około 1200 lat i obwód na wysokości piersi 7,81 m (2016).