Glückstädter Schloss, Zamek renesansowy w Glückstadt, Niemcy

Glückstädter Schloss był dwukondygnacyjną królewską rezydencją miejską w Glückstadt, wznoszoną od 1629 roku dla króla Christiana IV według projektu Willema van Steenwinckela. Miał dwa duże szczyty na ścianach czołowych i dwa mniejsze na bokach, a od strony dziedzińca wieżę schodową z hełmem. Z budowli nic nie zostało; zachował się jedynie mocno przekształcony Provianthaus z 1705 roku między Am Hafen i Am Proviantgraben.

Chrystian IV Duński osobiście wytyczył miejsce budowy 29 sierpnia 1629 roku, a zamek ukończono prawdopodobnie w 1631 roku jako królewską rezydencję miejską w założonym w 1617 roku planowanym mieście Glückstadt. Architekt Willem van Steenwinckel zaprojektował go w stylu renesansu północnego. Niewystarczające fundamenty w wilgotnym gruncie sprawiły, że stał się groźny w użytkowaniu, i został rozebrany w 1708 roku za Fryderyka IV; nie rozpoczęto nowej budowy.

Zamek był miejską rezydencją króla duńskiego w założonym w 1617 roku mieście planowanym, a królewska kancelaria dla Szlezwika-Holsztynu miała siedzibę w Glückstadt; w 1752 roku przeniosła się do Wasmer-Palais, gdzie ponownie urządzono mieszkanie dla członków duńskiej rodziny królewskiej. Nazwa Glücksburg, zapisywana też jako Glyksborg lub duńskie Lyksborg, wiązała budynek z duńską rodziną królewską.

Z samego zamku nic nie pozostało; teren leży przy porcie Glückstadt, w przybliżeniu między dzisiejszymi ulicami Am Hafen i Am Proviantgraben. Zachował się tylko Provianthaus z 1705 r., mocno zmieniony przez przebudowy w XIX i XX w. i dziś częściowo używany przez inicjatywę artystów. Budynek wymaga remontu, a o jego zachowanie zabiega stowarzyszenie Provianthaus in Glückstadt e. V.

Zamek wzniesiono na rozkaz Chrystiana IV, który 29 sierpnia 1629 osobiście wytyczył plac budowy; wcześniej król podczas pobytów w Glückstadt mieszkał w Königshof. Niewystarczające fundamenty w wilgotnym gruncie sprawiły, że budowla popadła w ruinę i w 1708 roku została rozebrana za Fryderyka IV, bez odbudowy. Na terenie zachował się tylko Provianthaus z 1705 roku, następca budynku gospodarczego z 1633 roku.