St. Remigius, Kościół parafialny i zabytek architektury w Bliesen, Sankt Wendel, Niemcy

St. Remigius to kościół w stylu neoromańskim zbudowany z nieregularnych bloków czerwonego piaskowca, z kwadratową wieżą od zachodu nakrytą stromym dachem łupkowym. Nawa ma część centralną i niższe nawy boczne, okna z półkolistymi łukami i wysunięty przedsionek wejściowy; wewnątrz filary z czerwonawego i różowego kamienia dźwigają sklepienia krzyżowo-żebrowe.

Pierwszy kościół w Bliesen powstał w 1220 roku; w XV wieku zbudowano gotyckiego następcę, którego wieża otrzymała w 1730 roku zachowany do dziś barokowy portal. Trzeci kościół poświęcono 8 lipca 1751 roku. Gdy wskutek wzrostu ludności stał się zbyt mały, rada parafialna i gminna postanowiła 18 sierpnia 1901 roku wznieść nowy według planów architekta Josefa Kleesattela z Düsseldorfu. Kamień węgielny położono 20 września 1903 roku, a biskup Michael Felix Korum konsekrował kościół 6 lipca 1905 roku.

Kościół jest miejscem spotkań dla nabożeństw i obchodów religijnych, które kształtują życie wspólnoty w Sankt Wendel. Tradycje katolickie transmitowane przez kolejne pokolenia znajdują tu wyraz i są praktykowane przez ludzi lokalnych.

Kościół wznosi się na wyniesionym terenie nad górną doliną Bliestal, dostępnym po schodach z metalową poręczą z niżej położonego placu. Portal wejściowy znajduje się w wieży zachodniej, a nawa otwiera się trzema nawami ku chórowi i apsydzie. W 1904 r. wieżę podwyższono o około 10 m; do szczytu kamiennego krzyża ma 28 m.

Wieża jest najstarszą częścią kościoła; ekspertyza konserwatora Klemena datuje ją na XII wiek, choć miejscowa tradycja przypisuje jej pochodzenie z rzymskiej wieży strażniczej. W 1904 roku podwyższono ją o około 10 metrów i nakryto dachem dwuspadowym, osiągając całkowitą wysokość 28 metrów.