Kongresshalle Leipzig, Sala koncertowa i przestrzeń wielofunkcyjna przy Zoo w Lipsku, Niemcy

Kongresshalle Leipzig to budynek eventowy w stylu Jugendstil zaprojektowany przez architekta Heinricha Rusta, z 77-metrową elewacją przy Pfaffendorfer Straße i 50-metrową wieżą. Jego sale otwarto w 1900 roku pod nazwami takimi jak Großer Saal, Weißer Saal, Terrassensaal i Pfauensaal; sufit foyer uchodzi za jeden z ważnych przykładów art déco w Lipsku. W Großer Saal znajdowała się jedna z największych w Europie chwiejnych podłóg tanecznych, zbudowana warstwowo z pustkami.

Kupcy lipskiego zainicjowali budowę Gesellschaftshaus, zaprojektowanego przez Heinricha Rusta i otwartego po opóźnieniach 29 września 1900 roku. W latach 1946–1981 w Wielkiej Sali występowała Orkiestra Gewandhaus pod dyrekcją Franza Konwitschny'ego, Václava Neumanna i Kurta Masura. Biała Sala gościła Theater der Jungen Welt w latach 1946–1989, a 20 czerwca 1968 roku rozwinięto tam transparent przeciw wyburzeniu kościoła uniwersyteckiego.

Sala obecnie gości koncerty i wystawy, które przyciągają odwiedzających do pomieszczeń noszących historyczne nazwy takie jak Wielka Sala i Sala Pawia. Te wydarzenie kontynuują tradycję miejsca jako punktu spotkań społecznych przez wiele dziesięcioleci.

Miejsce znajduje się w pobliżu Zoo Lipska i jest łatwo dostępne transportem publicznym. Wnętrza są elastyczne i mogą być różnie aranżowane w zależności od typu wydarzenia.

Twierdzenie, że budynek służył podczas I wojny światowej jako lazaret, jest często powtarzane, ale nie zostało udokumentowane i uchodzi za mało prawdopodobne. Pewny jest natomiast protest z 20 czerwca 1968 roku: podczas koncertu finałowego Międzynarodowego Konkursu im. Johanna Sebastiana Bacha uczestnicy rozwinęli transparent domagający się odbudowy wysadzonego właśnie kościoła uniwersyteckiego.