Windmühle Varel, Wiatrak w Varel, Niemcy

Młyn w Varel, nazywany miejscowo „Grode Möhl”, to holenderski młyn galeriowy: pięciokondygnacyjna podstawa z 552 m³ muru klinkierowego, ośmioboczna drewniana konstrukcja i kryta trzciną czapa. Do szczytu czapy mierzy 29,80 m, a ze skrzydłem w pionie 39 m; każde skrzydło ma promień 12 m. Galeria na wysokości około 15 m służy jako taras widokowy, a wewnątrz zgromadzono ponad 2 000 eksponatów z historii regionu.

Gustav Adolf von Bentinck, ostatni hrabia Varel, kazał zbudować młyn w latach 1847-1848; w 1854 przeszedł on na własność Wielkiego Księstwa Oldenburga. W 1919 zamontowano automatyczne ustawianie do wiatru z różą wiatrów o średnicy 4,5 m i skrzydłami z regulowanymi żaluzjami, zastępując ręczne ustawianie i płótno. Mielenie zakończono w 1965 r.; miasto Varel kupiło młyn w 1972 r. i w latach 1973-1974 przywróciło pełną sprawność.

Budynek przechowuje zbiór narzędzi rolniczych i rybackich z regionu, pokazując, jak ludzie pracowali w przeszłości. Ekspozycja dokumentuje również zarządzanie powodziami i systemy polderu, które były niezbędne na tym płaskim obszarze przybrzeżnym.

Najlepiej odwiedzić to miejsce w weekendy lub w specjalnych godzinach otwarcia, które należy wcześniej potwierdzić. Ponieważ dostęp nie jest gwarantowany każdego dnia, warto skontaktować się z miejscem z wyprzedzeniem, aby zaplanować wizytę.

Wewnątrz młyna znajduje się niezwykle duży kamień młyński o średnicy około 2 metrów, uważany za jeden z największych tego typu w Niemczech. Ten masywny kamień pokazuje, jaka siła i rzemiosło były potrzebne do budowy i eksploatacji młynów zbożowych na taką skalę.