St. Sixtus, Kościół neogotycki w Haltern am See, Niemcy.

St. Sixtus to duży neogotycki kościół halowy z czerwonej cegły, z wysokim dachem z łupka i kwadratową wieżą o wysokości 80 metrów, zwieńczoną główną iglicą i czterema narożnymi wieżyczkami. Cztery trójnawowe przęsła prowadzą do transeptu z kwadratowym skrzyżowaniem, za którym następuje krótsze przęsło i prezbiterium zakończone poligonalną absydą 5/8. Nawę oświetlają wysokie ostrołukowe okna, a między nimi stoją ceglane przypory; wieża ma bliźniacze ostrołukowe otwory i zegar.

Haltern należy do pierwotnych parafii diecezji Münster, założonej w 804 roku; do drugiej połowy XIV wieku stała tu romańska świątynia z XI wieku, zastąpiona wtedy gotyckim kościołem halowym, z którego zachowano tylko wieżę. Ten średniowieczny kościół rozebrano w 1875 roku; projekt obecnego budynku wykonał architekt z Münster August Hanemann, a konsekrowano go 16 września 1885 roku. Z powodu kształtu działki świątynia jest zwrócona na południe, a nie na wschód.

Kościół nosi wezwanie św. Sykstusa, nie spotykane poza tym w diecezji Münster. Najcenniejszym dziełem jest Halterner Kreuz, dębowy krucyfiks widełkowy z ekspresyjną figurą Chrystusa z około 1330/40; od połowy XVIII wieku jest celem pielgrzymek. Legenda mówi, że znaleziono go niegdyś w Lippe, płynącego pod prąd. Kulminacją Kreuz-Wallfahrt jest Kreuztracht w niedzielę po święcie Podwyższenia Krzyża Świętego.

Kościół nie jest zorientowany na wschód jak starsze świątynie, lecz na południe, co wymusił kształt działki przy odbudowie w latach 80. XIX wieku. Osiemdziesięciometrowa wieża z czterema małymi wieżyczkami wyznacza stronę wejścia; portal znajduje się pod zegarem.

Najważniejszym elementem wnętrza jest Halterner Kreuz, widlasty krucyfiks z drewna dębowego z wyrazistą figurą Chrystusa, powstały około 1330/40. Od połowy XVIII wieku jest celem pielgrzymek, a legenda mówi, że znaleziono go w Lippe, płynącego pod prąd. Kulminacją jest Kreuztracht w niedzielę po święcie Podwyższenia Krzyża.