Mennonitenkirche Leer, neoklasycystyczny kościół w Leer, Niemczech

Mennonitenkirche Leer jest neoklasycystycznym kościołem z czystymi liniami, symetrycznymi proporcjami i wysokimi oknami łukowymi wzdłuż jego ścian. Wnętrze podąża za mennonicką zasadą kościoła kaznodziejskiego, z centralną amboną otoczoną białymi malowanymi drewnianymi ławkami.

Wspólnota mennonitów w Leer powstała około 1540 roku dzięki niderlandzkim uchodźcom religijnym. Hrabiowie Fryzji Wschodniej udzielili im ochrony, a członkowie wspólnoty pracowali głównie w tkactwie i handlu, czyniąc z Leer ośrodek produkcji lnu. Około 1644 roku powstała druga wspólnota flamandzka, która miała własny kościół, rozebrany po połączeniu obu wspólnot w 1767 roku. Obecny kościół wzniesiono w 1825 roku; wcześniej nabożeństwa odbywały się w wynajmowanych pomieszczeniach, a do 1728 roku prowadzili je kaznodzieje świeccy.

Gmina używała niderlandzkiego w swoich nabożeństwach aż do początków XX wieku, utrzymując silny związek ze swoim dziedzictwem przodków. Ta tradycja językowa kształtowała tożsamość religijną menonitów w mieście przez wiele pokoleń.

Kościół stoi w centrum Leer, kilka minut spacerem od historycznej starówki. Wchodzi się przez klasycystyczny portal zachodni z trójkątnym przyczółkiem; wnętrze to jedna sala, więc ambonę i dwie białe, zamknięte ławy widać od razu. Budynek jest zabytkiem Dolnej Saksonii.

Organy zbudował w 1860 roku Brond de Grave Winter, który prawdopodobnie przerobił istniejącą szafę wcześniejszego instrumentu Wilhelma Eilerta Schmidta (1825/1826). Osiem z dziesięciu rejestrów jest oryginalnych; holenderska pracownia Van der Putten odrestaurowała je w latach 2013/2014 i ponownie poświęciła 28 września 2014 roku.