St. Cyriakus, Romański kościół parafialny w Mendig, Niemcy

St. Cyriakus to romański kościół parafialny w Niedermendig w Mendig, z otynkowanymi murami i wieżą zachodnią, której pierwsze dwa piętra ukończono w 1216 r. Nawa ma dwa prostokątne przęsła i kwadratowe prezbiterium; południowa nawa boczna kończy się gotycką kaplicą z drugiej połowy XV w., ze szkarpami z czarnych bloków lawy bazaltowej. Nad nawą zachowało się jedenaście dębowych wiązarów z lat 1175–1195.

Budowa St. Cyriakus rozpoczęła się około 1180 roku, a pierwsze odcinki zachodniej wieży zostały ukończone w 1216 roku. Prace budowlane trwały w następnych stuleciach, dodając do struktury kolejne fazy rozbudowy.

Malowidła ścienne odkryto podczas renowacji w latach 1886–1888 i są odsłonięte od 1897 r. Najstarsza warstwa, namalowana krótko po 1200 r., ukazuje w sklepieniu Arma Christi: latarnię, koguta, koronę cierniową, bicz, krzyż, włócznię, gąbkę i drabinę. Rycerz na południowej ścianie, datowany na około 1300 r., przypomina o krucjatach.

Kościół stoi w Niedermendig, dzielnicy Mendig; do starego kościoła wchodzi się przez późnoromański portal południowy z barokową oprawą z 1717 roku. Neogotycka rozbudowa z lat 1852–1857 przylega do strony północnej, więc oba budynki ogląda się razem. Obok kościoła, na dawnym cmentarzu, stoi szesnastowieczny krzyż pokutny.

Jedenaście konstrukcji z drewna dębowego zostało przeanalizowanych naukowo i datowane na XII i XIII wiek, co daje wgląd w średniowieczne metody budowlane. Tak precyzyjna datacja umożliwia badaczom dokładne śledzenie historii budowy.