Literaturhaus Fasanenstraße, Miejsce wydarzeń literackich w Berlin-Charlottenburg, Niemcy.

Literaturhaus Fasanenstraße mieści się w późnoklasycystycznej ceglanej willi zbudowanej w latach 1889/1890 przez architektów Albrechta Beckera i Emila Schlütera dla Richarda i Luise Hildebrandtów. Dom, będący częścią zespołu trzech willi z ogrodem rzeźb w pobliżu Kurfürstendamm, obejmuje ogród zimowy, kilka sal, księgarnię i Café Wintergarten. Od 1986 roku pełni funkcję berlińskiego domu literatury.

Willa powstała w latach 1889/1890 jako późnoklasycystyczny budynek z cegły dla Richarda i Luise Hildebrandtów, według projektu Albrechta Beckera i Emila Schlütera. Pod koniec lat dwudziestych przeszła w ręce fundacji Alexander von Humboldt, która mieszkała tam zagranicznych studentów; później służyła jako dyskoteka i burdel, a inicjatywa obywatelska udaremniła jej wyburzenie pod drogę dojazdową do autostrady. Kraj związkowy Berlin kupił i odrestaurował budynek; w czerwcu 1986 otwarto w nim pierwszy dom literatury w Niemczech, pod kierownictwem założyciela Herberta Wiesnera.

Dom dał nazwę pewnemu modelowi: założony w czerwcu 1986 roku jako pierwszy Literaturhaus w Niemczech, zainspirował podobne instytucje w Hamburgu, Frankfurcie i Monachium. Od 2018 roku kierują nim wspólnie Janika Gelinek i Sonja Longolius, a w tym samym roku ruszył program Junge Literaturhaus dla dzieci i młodzieży. Co roku odbywa się tu około 140 własnych wydarzeń oraz liczne wydarzenia gościnne.

Willa przy Fasanenstraße 23 jest zamknięta z powodu remontu do stycznia 2026; montowana jest winda i nowe sanitariaty, aby zapewnić dostęp bez schodów. Biuro mieści się tymczasowo w Alt-Moabit, a program pod hasłem „Li-Be für die Stadt” odbywa się w różnych miejscach Berlina, m.in. w Hamburger Bahnhof, Gemäldegalerie, Prinzenbad, SO36 i zamku Köpenick. Przed wyjściem sprawdź miejsce każdego wydarzenia.

Miejsce przyznaje co roku Nagrodę Waltera-Sernera, która honoruje wschodzących pisarzy i wspiera ich nowe głosy na scenie literackiej w języku niemieckim. Ta nagroda pomogła, aby miejsce stało się znane poza granicami Berlina.