Heimkehrer-Dankeskirche, Kościół filialny w Weitmar, Bochum, Niemcy.

Heimkehrer-Dankeskirche to kościół filialny w Weitmar z dużą nawą, płaskim dachem dwuspadowym i witrażami przedstawiającymi motywy związane z wojną i więzieniem. Budynek zawiera kryptę ze świętym miejscem i muzeum wystawiającym przedmioty z obozów jeńców wojennych obok różnych dzieł sztuki.

Wikary August Halbe, ksiądz więziony przez pięć lat w Uralu, podjął inicjatywę, wspierany przez Adolfa Ostendorfa, proboszcza parafii St. Franziskus w Weitmar. Plan przedstawiono publicznie w 1955 roku, a założone w 1956 stowarzyszenie budowy kościoła umożliwiło dwa lata później dwudziestu powracającym z niewoli wykonanie pierwszego wbicia łopaty. Biskup Franz Hengsbach poświęcił kościół 12 grudnia 1959 roku; w latach 1960–2009 dawni jeńcy wojenni gromadzili się tu w niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego.

Kościół jest poświęcony Świętej Rodzinie i przypomina powrót rodziny Jezusa z Egiptu. W latach 1960–2009 w niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego gromadziły się tu tysiące byłych jeńców wojennych z całych Niemiec na swój „Heimkehrer-Danktag”. W 2010 roku, gdy Ruhr była Europejską Stolicą Kultury, kościół był jedną z 52 „duchowych stacji kultury” diecezji Essen.

Kościół gości regularne nabożeństwa i specjalne zgromadzenia upamiętniające, szczególnie w niedzielę następującą po Zielonych Świątkach. Odwiedzający powinni wcześniej sprawdzić godziny otwarcia, gdyż pozostaje aktywnym miejscem kultu z ustalonym harmonogramem.

Kościół ma architektonicznie przypominać barak obozowy, a w krypcie znajduje się miejsce pamięci z muzeum: przedmioty powstałe w obozach jenieckich, rysunki z codziennego życia więźniów i reprodukcja Madonny Stalingradzkiej. W 1967 roku na ścianach krypty umieszczono tablice z nazwami licznych obozów jenieckich na Wschodzie i Zachodzie.