Stiftskirche, Gotycki kościół w Landau in der Pfalz, Niemcy.

Stiftskirche to gotycki kościół budowany od 1333 roku na południe od Queich w Landau. Najstarsza część, wczesnogotyckie prezbiterium, ukończono około 1335 roku; nawa powstała około 1340 roku, a wieżę zachodnią, sfinansowaną przez radę miejską, ukończono w połowie XV wieku. Kościół ma 70 m długości z wieżą, 15 m wysokości wewnątrz i 20 m szerokości; wieża o wysokości 55 m mieści XVIII-wieczne mieszkanie strażnika z kopułą.

W 1276 roku pan miasta sprowadził do Landau kanoników augustiańskich z Saverne, którzy założyli klasztor i szpital oraz rozpoczęli w 1281 roku budowę kościoła parafialnego. Budowa Stiftskirche na południe od Queich rozpoczęła się w 1333 roku; wczesnogotyckie prezbiterium ukończono około 1335 roku, a nawę około 1340 roku, z wyjątkiem wieży zachodniej, wznoszonej od 1349 do połowy XV wieku na koszt rady miejskiej. W 1483 roku klasztor przekształcono w świecką kapitułę kolegiacką, a w 1490 roku dodano drugą północną nawę boczną. Od 1522 roku Johannes Bader głosił tu Reformację, co na początku lat 30. XVI wieku doprowadziło do simultaneum: pozostali kanonicy otrzymali prezbiterium, protestanci nawę, a w 1893 roku kościół stał się całkowicie protestancki.

Nazwa Stiftskirche odnosi się do świeckiej kapituły kolegiackiej utworzonej w 1483 r. z klasztoru augustianów, której kanonicy zachowali prawa parafialne. Od 1522 r. Johannes Bader głosił tu w duchu reformacji; na początku lat 30. XVI w. simultaneum podzieliło kościół: prezbiterium dla kanoników, nawę dla protestantów, aż do 1893 r.

Kościół stoi na południe od Queich, a jego 55-metrowa wieża zachodnia jest widoczna ze starego miasta. Nawa ma 70 m długości z wieżą, 20 m szerokości i 15 m wysokości wewnątrz. Wejście prowadzi przez nawę; wczesnogotyckie prezbiterium, ukończone około 1335 r., leży po wschodniej stronie.

Barokowy prospekt organowy z 1772 r. wykonał Johann Ignaz Seuffert; od 2006 r. kryje on instrument firmy Rieger z 47 registrami i 3100 piszczałkami na trzech manuałach i pedale, zbliżony rozmiarem do poprzednich organów sprzedanych do Polski.