Hünenburg, Fortyfikacja archeologiczna w Stadtlohn, Niemcy.

Hünenburg to warownia archeologiczna koło Stadtlohn złożona z dwóch koncentrycznych systemów wałów ziemnych otaczających rozległy teren. Zewnętrzny i wewnętrzny system wałów pozostaje widoczny i kształtuje krajobraz wokół rzeki Berkel.

Brak pisemnych źródeł o powstaniu i pierwszych właścicielach. Znaleziska i wykopaliska wskazują na założenie karolińskie z drugiej połowy VIII wieku, podobne do innych umocnień z wojen saskich Karola Wielkiego; mogło strzec drogi Hellweg koło Santforde. Rdzeń wydaje się młodszy, być może późnokaroliński lub ottoński, a założenie wielokrotnie przebudowywano. Wcześniej teren służył jako cmentarzysko popielnicowe z epoki brązu i żelaza.

Nazwa Hünenburg nawiązuje do olbrzymów z germańskich podań, a od wodza Sasów Widukinda miejsce zwane jest też Wittekindsburg. Leży w Bockwinkel, leśnym terenie nad Berkel, około trzech kilometrów na północny zachód od centrum Stadtlohn. Metalowa plakietka na głazie przy dawnej bramie objaśnia wały odwiedzającym.

Przerwa w wewnętrznym wale znajduje się na południowym wschodzie, gdzie wały są wciągnięte do środka w miejscu dawnej bramy szczypcowej; głaz narzutowy z metalową tabliczką oznacza to miejsce. Zewnętrzny wał jest przerwany po zachodniej stronie przez gospodarstwo rolne, dlatego najlepiej podchodzić od południowego wschodu. Po zachodniej stronie pod wałem wewnętrznym płynie mały strumień.

Teren ten służył jako cmentarzysko popielnicowe w epoce brązu i żelaza, na długo przed usypaniem wałów. Wewnętrzny obwód jest młodszym elementem, prawdopodobnie późnokarolińskim lub ottońskim, wzniesionym wewnątrz starszych umocnień zewnętrznych.