Villa Liegnitz, Budynek administracyjny w Parku Sanssouci, Poczdam, Niemcy

Villa Liegnitz to dwukondygnacyjny budynek o jasnoszaro-beżowej tynkowanej elewacji, stojący na rogu żwirowego placu przy skraju parku Sanssouci. Skrzydło frontowe wznosi się do płaskiego dachu z ceglanym kominem, a niższe skrzydło ciągnie się w lewo. Poziome pasy i pionowy profilowany pas dzielą elewację; cztery okna z białymi ramami i jasnymi żaluzjowymi okiennicami ułożone są w dwóch rzędach, górne prawe w półkolistej wnęce, a nad nim wyższe okno łukowe.

Willa została zbudowana w 1841 roku przez architekta Alberta Dietricha Schadowa dla Auguste von Harrach, z którą król Fryderyk Wilhelm III ożenił się w 1824 roku i którą uczynił księżną Liegnitz. Mieszkała w niej przez dziesięciolecia i mogła pozostać po śmierci króla w 1840 roku. Po 1945 roku krótko mieścił się tu dom dziecka, a od 1950 roku budynek służył jako siedziba administracyjna Uniwersytetu Krajowego Brandenburgii, którego instytut zoologii używał go do 2004 roku.

Willa nosi imię Auguste von Harrach, z którą Fryderyk Wilhelm III ożenił się w 1824 roku i nadał jej tytuł księżnej Legnicy; mieszkała tu przez dziesięciolecia i zmarła w 1873 roku. Od 1950 roku korzystała z niej Brandenburska Wyższa Szkoła, a jej instytut zoologiczny miał tu sale seminaryjne i laboratoria do czerwca 2004 roku, później część Uniwersytetu Poczdamskiego.

Budynek znajduje się w spokojnej południowo-wschodniej części parku i jest łatwo dostępny pieszo z głównego pałacu. Odwiedzający powinni wiedzieć, że dostęp może być ograniczony w zależności od aktualnego użytkowania, ponieważ Fundacja Pałaców i Ogrodów Pruskich wykorzystuje strukturę do swoich kolekcji badawczych.

Struktura pośrednia z 1907 roku z jej salą balową i podwyższoną piwnicą jest godnym uwagi przykładem modyfikacji z początku 20. wieku, które zamieniły oryginalny układ budynku. Ta rozbudowa pokazuje, jak cel kompleksu ewoluował w czasie i dostosowywał się do nowych potrzeb funkcjonalnych.