Kraftwerk Eitting, Elektrownia wodna w Eitting, Niemcy.

Kraftwerk Eitting to przepływowa elektrownia wodna na kanale Mittlere-Isar, zbudowana w latach 1921–1925 według projektu monachijskiego architekta Karla Söldnera i objęta ochroną jako zabytek Bawarii. Woda spada o 25,3 m przez cztery rurociągi ciśnieniowe o średnicy 5 m i długości około 30 m do czterech turbin Francisa w hali maszyn ustawionej poprzecznie do kanału. Zespół tworzą długi jasnoszary budynek z ciemnym dachem dwuspadowym i wysokimi łukowymi oknami, wąski brązowy blok z cegły z dachem piramidalnym oraz jasna hala z niebieskimi drzwiami.

Elektrownia Kraftwerk Eitting została zbudowana w latach 1921–1925 przez Mittlere Isar AG jako czwarty stopień kaskady elektrowni na kanale Mittlere Isar. Spółka przeszła później do Bayernwerk, a następnie do E.ON; dziś zakład eksploatuje Uniper Kraftwerke. Na potrzeby budowy powstała linia kolejowa Altenerding–Pfrombach. Budynek według projektu monachijczyka Karla Söldnera jest objęty ochroną zabytków.

Elektrownia odzwierciedla niemiecki design przemysłowy z lat 1920. i jest chroniona jako zabytek historyczny w Bawarii. Budynki kształtują wygląd lokalnego krajobrazu i opowiadają historię czasu, kiedy ludzie szukali nowych sposobów na produkcję energii.

Hala maszyn stoi poprzecznie do kanału Mittlere-Isar, a na wschód od niej znajduje się kanał zrzutowy; zespół najlepiej oglądać z wału kanału i okolicznych ścieżek. Elektrownia pracuje, więc budynków nie zwiedza się wewnątrz. Na potrzeby budowy powstała linia kolejowa Altenerding–Pfrombach.

Eitting i podobna elektrownia Aufkirchen jako pierwsze na świecie zastosowały turbiny Francisa ułożone poziomo z pionowym wałem, każda z generatorem umieszczonym nad nią na masywnym sklepieniu. Woda dociera do czterech turbin czterema rurociągami ciśnieniowymi o średnicy 5 m i długości około 30 m, przy spadzie 25,3 m.