Kirche St. Elisabeth, Nowoczesny kościół parafialny w Kassel, Niemcy

Św. Elżbieta to prostokątny kościół salowy zbudowany w latach 1959–60 według planów monachijskiego architekta Armina Dietricha, o szkielecie stalowym, wypełnieniu z czerwonej cegły w górnych dwóch trzecich ścian i pasmach przezroczystego szkła na poziomie posadzki. Gładka elewacja wejściowa z betonu architektonicznego ma pięć poziomych spoin i trzy sześciokątne nisze na osi środkowej. W pobliżu stoi wolnostojąca kwadratowa kampanila z żelbetu i czerwonej cegły, której kondygnacja dzwonowa wypełniona jest ażurowymi bloczkami betonowymi.

Obecny kościół zbudowano w latach 1959–1960 według planów monachijskiego architekta Armina Dietricha, zastępując Elisabethkirche wzniesiony przez Simona Louis du Ry w latach 1770–1777, zniszczony w czasie II wojny światowej i następnie rozebrany; na jego miejscu powstał Staatstheater. Biskup Fuldii Adolf Bolte poświęcił nowy budynek 19 i 20 listopada 1960 r. 1 stycznia 2016 r. parafie kasselskie połączono; kościołem parafialnym jest St. Bonifatius, a St. Elisabeth jest odtąd kościołem filialnym.

Znajduje się tu pięć obrazów nadwornego malarza Johanna Heinricha Tischbeina Starszego, uratowanych ze starego Elisabethkirche; pochodzą z jego cyklu Męki Pańskiej i Wniebowstąpienia namalowanego dla tej świątyni w 1778 r., a pozostałe obrazy cyklu są w muzeum katedralnym w Fuldzie. Krzyż ołtarzowy, Madonna z Dzieciątkiem i 13 reliefowych tablic drogi krzyżowej wykonał urodzony w Kassel Alfred Schöpffe. W kaplicy Elisabeth kamienny relief Uwe Wenka Wolffa przedstawia św. Elżbietę z Turyngii, patronkę kościoła, rozdającą chleb ubogim.

Kościół jest nieczynny od zawalenia się dachu na całej długości w południe 6 listopada 2023 r.; obecnie przykrywa go tymczasowy dach awaryjny. Zabytkowe organy i być może inne dzieła sztuki uległy uszkodzeniu. Parafia opublikowała w lipcu 2024 r. ekspertyzę o przyczynach, a po ankiecie z około 1500 uczestnikami ogłosiła w marcu 2025 r. religijne, kulturalne i społeczne przeznaczenie tego miejsca.

Wieża stoi oddzielnie od kościoła, na wzór włoskiej kampanili. Dolne kondygnacje wypełniono czerwoną cegłą, kondygnację dzwonową ażurowymi bloczkami betonowymi, a nad nią znajduje się kondygnacja bez ścian, zamknięta bardzo płaskim dachem namiotowym zwieńczonym kulą i krzyżem. Cztery dzwony odlał w 1959 roku Friedrich Wilhelm Schilling z Heidelbergu; ważą 2440, 1327, 943 i 735 kg.