Gailscher Park, park krajobrazowy z willą w Rodheim, Biebertal, Niemcy

Gailscher Park to liczący 2,8 ha park krajobrazowy w Rodheim, założony w latach 1880–1900 dla rodziny Gail, fabrykantów tytoniu i ceramiki z Gießen. Otwarte i zamknięte wnętrza parkowe, grupy drzew, rzeźby, cieki wodne i staw odpowiadają wzorcom ogrodu angielskiego; układ ścieżek i osie widokowe opracował w latach 90. XIX wieku frankfurcki dyrektor ogrodów Andreas Weber. Nad stawem stoją Szwajcarski Domek z 1880 roku według projektu Hugo von Ritgena, wieżyczka zegarowa z 1896 roku, domek pszczeli, domek nad stawem z mozaikami i domek zabaw Marianny z 1910 roku.

Fabrykant tytoniu z Gießen Georg Philipp Gail kupił w 1839 roku działkę o powierzchni 4 700 m² jako własny ogród; w 1857 roku powstała tam filia jego fabryki tytoniu. W 1880 roku jego syn Georg Karl Gail kazał zbudować Schweizerhaus według projektu architekta Hugo von Ritgena jako prezent ślubny dla drugiej żony Marie. W latach 90. XIX wieku Wilhelm Gail powiększył park w stylu angielskiego ogrodu krajobrazowego pod kierunkiem frankfurckiego dyrektora ogrodów Andreasa Webera; willę rozpoczęto w 1896, a ukończono w 1897 roku. Park i willa są od 1999 roku chronione jako całość.

Nazwa parku pochodzi od rodziny Gail, wytwórców tytoniu i ceramiki z Gießen. Wieżyczka zegarowa na niewielkim wzniesieniu ma dach z dachówek w glazurowanym klinkierze Gail, kolorowej glazurze wypalanej w piecu kręgowym, którą firma opatentowała w 1902 roku. W budynkach mieszczą się dziś dwa muzea: w wieży zegarowej o historii firmy, w lodowni o przechowywaniu żywności przed wynalezieniem chłodziarek.

Teren jest otwarty dla odwiedzających, zwykle poprzez przewodniki zorganizowane przez stowarzyszenie. Warto wcześniej sprawdzić bieżące godziny otwarcia i opcje zwiedzania.

Dom Szwajcarski zbudowano w 1880 roku jako prezent ślubny Georga Karla Gaila dla jego drugiej żony Marie de Wedig; architektem był Hugo von Ritgen. Jego weranda pokryta jest gęstym ażurowym rzeźbieniem. Wieżyczka zegarowa na niewielkim wzniesieniu pochodzi z 1896 roku, a jej dach tworzą dachówki w kształcie bobrowego ogona z glazury Gaila, kolorowej polewy opatentowanej przez firmę Gail w 1902 roku. Twierdzenie, że pokazano ją na wystawie światowej w Paryżu w 1900 roku, jest wiejską legendą.