Dünsberg, Szczyt i stanowisko archeologiczne w Biebertal, Niemcy.

Dünsberg to szczyt i stanowisko archeologiczne w Biebertal, w środkowych Niemczech, wznoszące się na około 498 metrów ponad okoliczny pagórkowaty krajobraz. Szczyt otoczony jest widocznymi pozostałościami dużego celtyckiego grodziska, a zbocza poniżej kryją ślady ludzkiej obecności z wielu różnych epok.

Kurhany na południowym zboczu świadczą o użytkowaniu w neolicie i epoce brązu, a umocnienia są uchwytne od czasów kultury pól popielnicowych w VIII wieku p.n.e. Celtyckie oppidum przeżywało rozkwit w okresie lateńskim około III wieku p.n.e., gdy trzy koncentryczne wały o wysokości do 10 m otaczały 90 hektarów i przypuszczalnie 2000 mieszkańców. Kampanie rzymskie 12–8 p.n.e. zdobyły osadę, a w I wieku n.e. rozpoczął się jej upadek.

Nazwa Dünsberg nadal określa wzgórze i jego wały, a trzy koncentryczne pierścienie celtyckiego oppidum są wciąż widoczne i sięgają do 10 metrów wysokości. Zewnętrzny pierścień obejmuje 90 hektarów, a warownia miała 14 bram. Zbudowana w 1899 roku wieża Dünsbergturm mieści restaurację i historyczny kamień pomiarowy środkowoeuropejskiego pomiaru stopniowego z 1867 roku.

Na szczyt prowadzi kilka oznakowanych szlaków pieszych, a parkingi u podnóża wzgórza stanowią dobre miejsce startowe. Ścieżki są wyraźnie oznakowane, jednak zaleca się solidne obuwie, gdyż niektóre odcinki mogą być śliskie po deszczu.

Choć wzgórze znane jest przede wszystkim z celtyckich pozostałości, wykopaliska ujawniły również ślady aktywności z wczesnego średniowiecza. Wskazuje to, że miejsce to przyciągało ludzi jeszcze długo po zaniku celtyckiej osady.