Funkhaus Grünau, Kompleks radiowy w Grünau, Berlin, Niemcy

Funkhaus Grünau to czteropiętrowy, siedmioosiowy budynek z cegły z płaskim dachem, wzniesiony w latach 1929/1930 w stylu Nachexpressionismus według projektu Otto Zbrzeznego dla Michelhaus AG i Danatbank. Fasada od ulicy ma półkolisty dwukondygnacyjny portal z balkonem, a cegły między rzędami okien są guzowate. Najwyższe piętro jest obłożone drewnem i otoczone galerią; na wąskich bokach wystają podwyższone klatki schodowe z krawędziami z płytek ceramicznych, a strona wodna schodzi tarasami. Na parterze mieściła się hala łodzi, na pierwszym piętrze duża sala balowa, a na trzecim sala gimnastyczna.

Budynek został wzniesiony w latach 1929-1930 jako obiekt sportowy Banku Danat, służący początkowo jako centrum rekreacyjne i atletyczne. Po drugiej wojnie światowej administracja sowiecka przejęła go w 1947 roku i operowała jako centrum nadawcze do 1956 roku.

Nazwa budynku pochodzi z lat, gdy działało tu radio: od 1947 roku Radziecka Administracja Wojskowa wykorzystywała dawne hangary łodziowe przy Regattastraße 277 i 267 do produkcji radiowej. W 1950 roku powstała tu szkoła radiowa dla przyszłych dziennikarzy, a od 1959 roku Centralny Ośrodek Szkolenia Techniki Studyjnej Radia Deutsche Post.

Teren znajduje się nad rzeką Dahme i jest dostępny szlakami, które oferują widoki na zewnętrze budynku. Wnętrze jest obecnie zamknięte dla odwiedzających, a budynek wymaga rozbudowy prac renowacyjnych, dlatego można tylko eksplorować zewnętrze i cieszyć się widokami z brzegu rzeki.

Od września 1956 do 1959 roku budynek mieścił konspiracyjną rozgłośnię Deutscher Freiheitssender 904, wybraną, by działała z dala od głównej siedziby radia NRD przy Nalepastraße. Od 1 października 1960 roku sąsiedni dom przy Regattastraße 267 ukrywał Deutscher Soldatensender 935, zakamuflowany jako sekcja wioślarska wojskowego klubu sportowego ASK; nadawał do 30 czerwca 1972 roku.