Iglesia de Santa Úrsula, Kościół barokowy we Fryburgu Bryzgowijskim, Niemcy

Święta Urszula to dawny kościół klasztorny w stylu barokowym w dzielnicy Altstadt-Mitte we Fryburgu, zbudowany w latach 1708–1710 według projektu Johanna von Heintze. Jego ołtarz główny, obramowany czerwono-brązowo-zielonymi marmurami i czterema kolumnami ze złoconymi kapitelami, mieści duży owalny obraz z postaciami w niebieskich i czerwonych szatach; złocone ornamenty i figury aniołów wieńczą całość.

Założone w 1606 r. w Dole Towarzystwo św. Urszuli utworzyło w 1696 r. w Fryburgu klasztor filialny, który pod przeoryszą Euphemią Dorer w 1709 r. uniezależnił się od Lucerny. Kamień węgielny położono 30 kwietnia 1710 r., a kościół poświęcono 5 sierpnia 1710 r. Konsekrowany w 1716 r. ku czci Najświętszego Serca Jezusa i Marii Śnieżnej, w 1877 r. trafił do wspólnoty starokatolickiej, która 3 czerwca 1894 r. odprawiła w nim pierwsze nabożeństwo.

Zespół klasztorny nazywany jest „Czarnym Klasztorem” od czarnego habitu sióstr urszulanek, w przeciwieństwie do „Białego Klasztoru” dominikanek z Adelhausen. Od 1894 roku kościół należy do parafii starokatolickiej, która 3 czerwca tego roku odprawiła w nim pierwsze nabożeństwo. Ikonografia ołtarza głównego przypomina pierwotne wezwanie Najświętszego Serca Jezusowego i Najświętszej Maryi Panny od Śniegu.

Kościół jest położony w pobliżu centrum miasta i jest łatwy do osiągnięcia pieszo lub transportem publicznym. Odwiedzający mogą korzystać z tradycyjnych kanałów wodnych zwanych Bächle, aby się poruszać po mieście i eksplorować różne dzielnice.

Owalny obraz ołtarza głównego i jego marmoryzowana rama przypominają pierwotne wezwanie kościoła: Najświętsze Serce Jezusa i Najświętsza Maryja Panna Śnieżna, utrwalone przy konsekracji 22 maja 1716 roku. Data ta wiązała świątynię ze świętem Santa Maria Maggiore w Rzymie.