St. Georgen, Kościół barokowy w dzielnicy Glaucha, Halle, Niemcy.

St. Georgen to barokowy kościół poza dawnymi murami miejskimi w Glaucha, na południowy zachód od centrum Halle. Jego plan opiera się na krzyżu greckim; prosta wieża stoi na kwadratowej podstawie po stronie wschodniej i od wysokości kalenicy nawy przechodzi w formę ośmioboczną, zwieńczoną zakrzywionym hełmem krytym miedzią z krzyżem. Ściany z ciemnoszarego kamienia przebijają małe okna, a podstawa wieży ma dwie tarcze zegarowe.

Wspomniany po raz pierwszy w 1121 roku kościół należał od 1231 do 1557 roku do klasztoru cysterek St. Marien; w 1522 roku kapelanem był tu Thomas Müntzer, a w latach 1692-1715 pastorem August Hermann Francke, który założył sierociniec, z którego powstały Franckesche Stiftungen. Zapomniana po nabożeństwie porannym miska z węglem strawiła kościół do fundamentów 6 grudnia 1740 roku. Obecna budowla na planie krzyża greckiego powstała w latach 1740-1744; uszkodzona w kwietniu 1945 roku, została w 1985 roku przygotowana do wyburzenia i od 1990 roku remontowana.

Nazwa nawiązuje do świętego Jerzego; kościół leży w Glaucha, dawnej dzielnicy poza murami miejskimi. Od 1990 budynek użytkuje wolny zbór Evangeliumsgemeinde, a nie parafia protestancka. Z pierwotnego wyposażenia zachował się tylko ołtarz; empory usunięto po 1985 roku. Wieża mieści dwa dzwony: z 1755 roku od Friedricha Augusta Beckera oraz Francke-Gedächtnisglocke odlaną w 1963 roku w Apoldzie.

Kościół znajduje się przy Glauchaer Straße 9 i jest dostępny transportem publicznym przez stację tramwajową Glauchaer Platz. Parkingi dostępne są przy Steg i Moritzzwinger.

Od października do grudnia 1813 r. budynek służył jako szpital wojskowy dla żołnierzy rannych w bitwie pod Lipskiem. To wykorzystanie pokazuje ważną rolę, jaką miejsce to odgrywało podczas wojen napoleońskich.