Franziskanerkloster Paderborn, Klasztor franciszkański w Paderborn, Niemcy

Klasztor franciszkanów w Paderborn to barokowy zespół przy Westernstraße, wznoszony od 1663 r. (budynek konwentu) i od 1668 r. (kościół) w stylu włoskim; w 1728 r. dodano skrzydło „Fürstenflügel” z izbą chorych i salą wykładową. Fasady od strony ulicy przetrwały nalot 27 marca 1945 r.; kościół był znów używany w 1948 r., a budynek klasztorny trzy lata później.

Około 1232 na Kamp osiedlili się franciszkanie; klasztor poświadczono w 1235 r., a w czasie reformacji został zniesiony, ostatni bracia odeszli w 1530 r. W 1658 r. franciszkanie-obserwanci z prowincji saskiej przybyli na Westernstraße, do domu podarowanego przez obywatela Hermanna Georga Rickwina, i wprowadzili się 31 marca 1658 r. Kamień węgielny pod konwent położono w 1663 r., pod kościół w 1668 r.; powstał zespół barokowy w stylu włoskim. Zniesiony 29 lipca 1875 r. podczas Kulturkampfu, w 1887 r. bracia wrócili; 27 marca 1945 r. budynki spłonęły i zostały odbudowane, kościół znów służył od 1948 r.

Klasztor pozostaje miejscem żywej wiary, gdzie można doświadczyć kontemplacyjnego życia braci franciszkańskich. Przestrzenie odzwierciedlają tę tradycję duchową poprzez prostą dekorację i cichy rytm codziennej modlitwy.

Kościół klasztorny przy Westernstraße to część dostępna dla zwiedzających; same budynki klasztorne nie są otwarte dla publiczności. Włoską barokową fasadę i zespół odbudowano po nalocie z 27 marca 1945 r., który pozostawił jedynie fasady od strony Westernstraße. W klasztorze regularnie odbywają się wykłady duchowe, koncerty i wystawy.

Studiował tu teologię franciszkanin Elpidius Markötter (1911-1942), który zginął jako męczennik. Klasztor mieścił też studium prowincji saskiej dla teologii dogmatyczno-scholastycznej, a około 1800 roku bracia kierowali paderborńską szkołą normalną. W 1811 roku mieszkało tu piętnastu ojców i sześciu braci zakonnych.