Franziskanerkloster Annaberg, Klasztor franciszkański w Annaberg-Buchholz, Niemcy.

Klasztor Franciszkanów w Annabergu to zespół klasztorny o architekturze gotyckiej położony na północnym zboczu miasta, wyróżniający się połączonymi skrzydłami i sekcjami budynków. Struktura zawiera przestrzenie mieszkalne i usługowe na wielu poziomach, wraz z podziemnym piwnicami i wspólnymi pomieszczeniami dla społeczności monastycznej.

Klasztor założono w 1502 roku z inicjatywy Jerzego Brodatego, księcia Saksonii i założyciela Annabergu, zdecydowanego przeciwnika nauki luterańskiej. Budowa się przeciągała i w 1509 roku nie była ukończona, lecz w sierpniu 1512 roku saksońska prowincja franciszkanów odbyła tu kapitułę prowincjalną. W 1510 roku do konwentu wstąpił Friedrich Myconius, późniejszy reformator. Książę Henryk Saski zniósł klasztor w 1539 roku po wprowadzeniu reformacji, a pozostałych dziewięciu braci opuściło miasto.

Biblioteka klasztorna trafiła w 1539 do rady miejskiej, następnie do St. Annenkirche, a w 1558 do miejskiej szkoły łacińskiej; po II wojnie światowej wróciła do parafii i stanowi dziś około jednej piątej zbiorów biblioteki kościoła. Brama odpustowa „Schöne Tür”, wykonana przez Hansa Wittena, została w 1577 przeniesiona do St. Annenkirche, a ołtarz główny stoi od 1594 roku w Buchholzer St. Katharinenkirche.

Klasztor nie istnieje już jako dom zakonny; jego teren leży na północnym skraju starego miasta Annaberg, gdzie zaczyna się stromy stok ku Sehmatal. Miejsce to zajmuje dziś pięciokondygnacyjna klasycystyczna Röhlingsche Fabrik, w której do 2012 r. mieścił się sąd rejonowy, a obecnie urząd skarbowy Annaberg, wraz z dawnym Bergmagazin. W późniejszych budynkach wciąż widoczne są resztki murów chóru kościoła klasztornego.

Biblioteka klasztorna przetrwała zakonników: przekazana w 1539 roku radzie miejskiej, trafiła do St. Annenkirche, a w 1558 roku do miejskiej szkoły łacińskiej. Po II wojnie światowej wróciła do parafii i stanowi dziś około jednej piątej zbiorów biblioteki kościelnej.