St. Remigius, Romański budynek kościoła w Wittlaer, Düsseldorf, Niemcy

St. Remigius to romańska bazylika w Wittlaer, której nawa główna wciąż zdradza pochodzenie od jednonawowej hali. Kwadratowy transept ma szerokość trójkondygnacyjnej wieży zachodniej, a wschodnią apsydę nakrywa sklepienie żebrowe z trzema okrągłymi oknami. W górnej kondygnacji nawy znajduje się osiem ślepych arkad, a w co drugiej mieści się okno z półkolistym łukiem.

Struktura zaczynała się jako jednonawowa kościół w XII wieku, ale została rozbudowana do bazylik z trzema nawami w XIII wieku, przy czym dokumenty po raz pierwszy wspominają ją w 1144 roku. Ta transformacja odzwierciedla, jak rosły potrzeby społeczności w czasie i napędzały zmiany architektoniczne.

Kościół jest poświęcony św. Remigiuszowi, biskupowi Reims, którego wspomnienie przypada 1 października. Wnętrze zmieniła przebudowa z lat 20. i 30. XX wieku za proboszcza Franza Vaahsena: dzieła Ewalda Mataré — grupa Ukrzyżowania, krzyż ołtarzowy i tabernakulum — oraz witraże Jana Thorn Prikkera (1926-1927) i witraż z 1937 roku autorstwa Heinricha Nauena i Wilhelma Teuwena.

Kościół stoi w Wittlaer, północnej dzielnicy Düsseldorfu; trójkondygnacyjna wieża z fryzami półkolistych łuków wyznacza zachodnią fasadę wejściową. Nawę i nawy boczne wchodzi się pod wieżą, a kwadratowy transept prowadzi na wschód do absydy ze sklepieniem żebrowym i trzema okrągłymi oknami. Warto dostrzec otwory dźwiękowe na górnej kondygnacji izby dzwonnej.

Zbudowane w 1998 roku przez Josefa Weimbsa z Hellental organy to instrument o czysto mechanicznej trakturze, mający 14 głosów na wiatrownicach suwakowych i połączenia II/I, I/P oraz II/P. Wśród wyposażenia z XV wieku znajduje się krzyż procesyjny, a chrzcielnica pochodzi z około 1200 roku.