Celtic circular wall of Otzenhausen, Fortyfikacja celtycka w Nonnweiler, Niemcy

Keltycki wał okrężny w Otzenhausen to fortyfikacja szczytowa na Dollbergu, zbudowana przez Treverów. Główny wał biegnie 2 500 metrów wokół 18 hektarów, osiągając 10 metrów wysokości i ponad 40 metrów szerokości u podstawy. Mur wzniesiono techniką murus gallicus: drewniany szkielet wypełniony luźnym kamieniem, dziś widoczny jako długi szary stos gruzu.

Około 400 r. p.n.e. Trewerowie zbudowali tu schronienie obronne; po opuszczeniu miejsce zasiedlono ponownie od połowy II w. p.n.e., a w I w. p.n.e. powstał pełny pierścieniowy mur. Około 51 r. p.n.e. wał zdobyły prawdopodobnie wojska rzymskie pod dowództwem Tytusa Labienusa, którego obóz leżał 3,5 km dalej, pod Hermeskeil. Po wojnie galijskiej twierdzę opuszczono; niewielki gallo-rzymski zespół świątynny utrzymywał sakralne znaczenie miejsca.

Ludowa nazwa „Hunnenring” (pierścień Hunów) nie ma związku z Hunami; przypuszcza się, że pochodzi od dawnego słowa oznaczającego króla, od „Hünen” (olbrzymów) z powodu rozmiarów wału lub z romantycznego nazewnictwa początku XIX wieku. Miejsce zalicza się do pięciu znanych osad miejskich Treverów.

Oznakowana ścieżka prowadzi Cię wokół umocnienia z tablicami informacyjnymi wyjaśniającymi historię i codzienne życie. Szlak jest łatwy do pokonania i pozwala odkrywać różne sekcje w swoim tempie.

Wał wzniesiono techniką murus gallicus: szkielet z poziomych belek, łączonych na czopy i umocowanych żelaznymi gwoździami, wypełniony luźnym kamieniem. Juliusz Cezar opisuje tę metodę w księdze VII, rozdziale 23 swoich Pamiętników o wojnie galijskiej: kamień chronił drewno przed ogniem, a drewno chroniło kamień przed taranami.