Wetterau-Limes, System fortyfikacji rzymskich w Hesji, Niemcy

Wetterau-Limes to część limesu górnogermańsko-retyckiego, która otaczała region Wetterau w Hesji. Biegł od grzbietu Taunusu, gdzie przecinkę zaopatrzeniową strzegły drewniane wieże, przez żyzne pola aż do Menu koło Großkrotzenburg. Z powodu intensywnego rolnictwa tylko nieliczne odcinki są widoczne na powierzchni: u podnóża Taunusu, koło Echzell, Limeshain i na wschód od Hanau.

Podczas kampanii Domicjana przeciwko Chattom w 83 i 85 r. n.e. Rzymianie wycięli przesieki w lasach dzisiejszej Hesji, a następnie zabezpieczyli grzbiet Taunusu i Wetterau linią drewnianych wież strażniczych. Granicę stopniowo wzmacniano; forty w Marköbel, Rückingen i Großkrotzenburg zbudowano prawdopodobnie dopiero za Trajana. W 259/260 r. n.e. Rzym porzucił całe terytorium na wschód od Renu, po czym produkcja ceramiki w Wetterau w dużej mierze ustała.

Fortyfikacje pokazują, jak Rzym oznaczał i kontrolował swoje granice w tym regionie. Odwiedzający mogą zobaczyć pozostałości drewnianych palisad i ziemnych wałów, które odzwierciedlają codzienne życie żołnierzy stacjonujących na tej odległej linii granicznej.

Pozostałości są dostępne poprzez oznakowane szlaki spacerowe łączące różne punkty archeologiczne, które można eksplorować pieszo. Muzeum Saalburg oferuje szczegółowe informacje i kontekst dotyczący znaczenia tego rzymskiego systemu granicznego.

Długo sądzono, że wschodni odcinek limesu w Wetterau biegł przez Vogelsberg; wykopaliska Hanauer Geschichtsverein pod kierunkiem Alberta Dunckera i Georga Wolffa w latach 80. XIX wieku temu zaprzeczyły. Z pogranicza pochodzi też skarb monet z Ober-Florstadt, ukryty prawdopodobnie podczas najazdów germańskich w 233 r. n.e.