Feuerschiff Elbe 3, Statek-muzeum i dawny latarniowiec w Hamburgu, Niemcy

Feuerschiff Elbe 3 to statek latarniowy o kadłubie z nitowanych stalowych płyt, zbudowany w 1888 roku w stoczni Johanna Langego w Vegesack. Dwa maszty, z których główny nosi trzy lampy o mocy 500 watów; od 1936-1937 sześciocylindrowy diesel Mannheim o mocy 300 KM zastąpił środkowy maszt, stąd komin. Stoi w Museumshafen Oevelgönne w Hamburgu i jest wpisany jako hamburski zabytek.

Statek został zbudowany w 1888 roku i służył najpierw pod inną nazwą na innej rzece, zanim przeniesiono go na Elbę. W 1936 otrzymał silnik diesla, co było modernizacją na tamte czasy.

Statek nosi nazwę po swojej ostatniej pozycji Elbe 3, położonej na północny zachód od Cuxhaven i na północny wschód od Neuwerk w Zatoce Niemieckiej. Wcześniej nazywał się Weser, a inny statek latarniowy, Bürgermeister Abendroth, od 1967 roku w Bremerhaven również nosi nazwę Elbe 3. Wolontariusze stowarzyszenia utrzymują statek w stanie zdolnym do żeglugi i latem organizują rejsy z gośćmi.

Statek stoi w Museumshafen Oevelgönne w Hamburgu i można go zwiedzać w środy i soboty oraz po uzgodnieniu. Latem ochotnicza załoga zabiera gości na rejsy. Wejście prowadzi przez nabrzeże portu-muzeum; statek jest hamburskim zabytkiem.

Statek uchodzi za najstarszy zdolny do żeglugi statek latarniowy na świecie. Stalowy kadłub wykonano z nitowanych płyt, a główny maszt niósł trzy lampy o mocy 500 watów każda. Załoga licząca jedenaście osób mieszkała na pokładzie i była zmieniana co dwa tygodnie. Od 1979 roku wolontariusze stowarzyszenia Museumshafen Oevelgönne utrzymują statek w stanie zdolnym do eksploatacji.