SS Stettin, Lodołamacz parowy w porcie muzealnym Oevelgönne, Niemcy

SS Stettin to opalany węglem parowy lodołamacz o czarnym kadłubie, białej nadbudówce i czarnym kominie z żółtą dolną częścią. Jego dziób ma Runeberg-steven, ostrą krawędź tnącą, która rozcinała lód zamiast go zgniatać ciężarem. Nazwa STETTIN jest namalowana białą farbą na lewej burcie dziobu, a EISBRECHER na śródokręciu.

Stettin położono stępkę 31 sierpnia 1932 r. w stoczni Stettiner Oderwerke (nr kadłuba 769), a ukończono 16 listopada 1933 r. na zamówienie Izby Handlowej Szczecina, za 574 000 marek. W latach 1933–1945 utrzymywał żeglowną trasę na Odrze między Szczecinem a Świnoujściem i 9 kwietnia 1940 r. wziął udział w desancie w Kopenhadze. Po 1945 r. służył hamburskiemu urzędowi dróg wodnych na Łabie; w 1981 r. stowarzyszenie wspierające uratowało go przed złomowaniem.

Statek nosi imię Stettina, dzisiejszego Szczecina, którego izba handlowa go zamówiła. Załoga licząca 22 osoby była dzielona z letnimi promami przybrzeżnymi armatora Braeunlich, mającymi takie same maszyny, dzięki czemu personel techniczny pracował przez cały rok. Latem statek nadal zabiera gości na wydarzenia takie jak Hafengeburtstag w Hamburgu i Kieler Woche.

Statek stoi przy nabrzeżu Neumühlen obok Museumshafen Oevelgönne w Hamburgu. Latem opuszcza swoje miejsce postoju na rzecz wydarzeń takich jak Hamburger Hafengeburtstag, Kieler Woche, Flensburger Dampf-Rundum i Hanse Sail w Rostocku, można go też wynająć. Wejście do maszynowni i na mostek prowadzi po stromych schodach i przez wąskie przejścia.

Dziób Runeberga, zastosowany po raz pierwszy w Niemczech, przecinał lód ostrą wręgą tnącą, zamiast go zgniatać ciężarem kadłuba. Ten kształt dziobu wpłynął na późniejsze budownictwo lodołamaczy. Warto wypatrzyć biały napis „EISBRECHER” na czarnym kadłubie na śródokręciu.