Twierdza Forchheim, Średniowieczna twierdza w Forchheim, Niemcy

Fortyfikacja Forchheim to średniowieczna struktura obronna z kamiennymi murami i bastionami, które otaczają stare miasto w kilku sekcjach. System murów i obron podąża za topografią terenu i do dzisiaj kształtuje charakter miasta.

Fortyfikacja została zbudowana w połowie XVI wieku pod kierunkiem Księcia-Biskupa Bambergu w celu ochrony miasta przed atakami. W następnych stuleciach była wielokrotnie wzmacniana i dostosowywana do nowych technologii wojennych.

Bastiony i bramy noszą herby biskupów książęcych, którzy je finansowali: Weiganda von Redwitz na bastionie św. Wita, oznaczonym 1562, i Veita II von Würtzburg przy wieży Saltor, oznaczonym 1561. Na dziele św. Walentego trzy kamienie herbowe z 1657 roku znajdują się pod małymi wartowniami w narożnikach.

Najlepiej zachowane są odcinki północny i północno-zachodni, gdzie wały biegną przez miejskie parki; w niektórych miejscach mury przerywają przejścia drogowe. Wały wydają się niższe niż pierwotne 10–14 metrów, bo ich podstawa jest zasypana. Ostrołukowy przejazd bramy Sattlertor jest dziś zamurowany.

Najlepiej zachowane są strony północna i północno-zachodnia, przerywane tylko współczesnymi przejściami drogowymi. W takim stanie bastionowe obwarowania są rzadkością architektoniczną w Europie Środkowej, a w Bawarii tylko Würzburg ma rozleglejsze pozostałości takiego obwodu obronnego.