Protestant Church, Budynek kościoła protestanckiego w Solingen, Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy

Kościół ewangelicki Solingen-Wald, zwany Walder Kirche, to budowla klasycystyczna z romańską wieżą zachodnią. Wieża wysoka na 41 metrów, z szarego wacki, u podstawy gruba na ponad dwa metry, dźwiga barokowy hełm kryty miedzią i tarcze zegarowe; jej zachodni portal ma trójkątny fronton na wolutach. Wnętrze ma białe ściany, bladożółte wgłębne płyciny, ciemne ławki i zakrzywioną emporę na wysokich kolumnach.

Kościół w Wald jest poświadczony już w 1019 r., gdy arcybiskup Heribert z Kolonii potwierdził jego przynależność do opactwa w Deutz. Około 1150 r. opactwo wzniosło romańską bazylikę, z której zachowała się tylko wieża zachodnia; nawę rozebrano w 1816 r. po częściowym zawaleniu sklepienia w 1804 r. Projekt nowej świątyni sporządził Adolph von Vagedes, lecz jego sklepienie kolebkowe runęło 5 maja 1820 r.; Friedrich Felderhoff przeprojektował kościół, a neoklasycystyczną budowlę poświęcono w Dzień Reformacji 1824 r. — była to pierwsza nowa świątynia w Nadrenii po epoce napoleońskiej.

W 1830 roku, w ramach unii pruskiej, parafia luterańska i reformowana połączyły się w jedną wspólnotę, a kościół jest odtąd centrum dzielnicy Wald. W 1420 roku patronat przeszedł od Jana Chrzciciela na św. Sebastiana, a urządzona w 1926 roku w przyziemiu wieży izba pamięci upamiętnia poległych w I wojnie światowej.

Kościół stoi przy Walder Kirchplatz w centrum dzielnicy Wald; do klasycystycznego portalu zachodniego prowadzą z placu krótkie schody. Orientację ułatwiają 41-metrowa wieża i podwyższona apsyda. Okoliczne ulice są mocno obciążone ruchem ciężarowym, a elewację gruntownie odnowiono w latach 2001–2004.

Mur wieży ma ponad dwa metry grubości w przyziemiu, w najgrubszym miejscu 2,88 m, i wypełniono go gruzem kamiennym oraz zaprawą wapienną; bloki szarogłazu pochodzą prawdopodobnie z kamieniołomów w Ittertal. Pomieszczenie w przyziemiu, niegdyś połączone z nawą łukiem i służące zapewne jako baptysterium, urządzono w 1926 r. według projektu düsseldorfskiego rzeźbiarza Siegfrieda Meinardusa jako miejsce pamięci poległych w I wojnie światowej.