Evangelische Kirche Mappach, Kościół protestancki w Mappach, Niemcy

Kościół ewangelicki w Mappach stoi w centrum miejscowości, gęsto otoczony sąsiednimi domami. Jego nawa, odbudowana w 1830 roku w stylu Weinbrennera, ma dach dwuspadowy z czterospadowym zamknięciem od zachodu i po cztery wąskie półkoliste okna na każdej dłuższej ścianie. Od wschodu przylega masywna wieża dzwonna z dachem dwuspadowym; jej dolna kondygnacja służy jako chór i łączy się z nawą przez łuk triumfalny. Malowidła ścienne z około 1490 roku znajdują się na ścianach hali wieży i wewnętrznej stronie łuku triumfalnego, a nie na suficie.

Kościół w Mappach po raz pierwszy wymieniono w 874 roku jako „basilica in Madebach”; wykopaliska wykazały, że budowla stała już w pierwszej połowie IX wieku, z wieżą o trapezowym rzucie i nawą o podobnej szerokości po stronie zachodniej. W XIV wieku zastąpił ją nowy kościół z dwukondygnacyjną wieżą. Nawę rozebrano w 1830 roku i odbudowano pod kierunkiem Johanna Georga Köbla w stylu Weinbrennera; 14 sierpnia 1831 roku kościół ponownie oddano do użytku.

Nazwa kościoła pochodzi od Mappach, po raz pierwszy wzmiankowanego jako „Madebach” w 874 roku. W niszy we wschodniej ścianie stała niegdyś figura św. Katarzyny; dziś znajduje się w Museum am Burghof w Lörrach. Malowidła w chórze opierają się na Złotej legendzie i przedstawiają legendę św. Anny oraz dwunastu apostołów z banderolami i atrybutami.

To jest aktywne miejsce kultu, więc godziny otwarcia i warunki wizyt są zwykle powiązane z nabożeństwami i wydarzeniami. Warto wcześniej się informować lub próbować wizytę w weekendy lub w tygodniu, kiedy mogą odbywać się nabożeństwa.

Szafa organowa przypisywana jest Franzowi Josefowi Merklinowi i pochodzi z 1830 roku, lecz sam instrument zbudował w 1911 roku Voit & Söhne, a w 1972 roku odnowił Peter Vier. Ma dziewięć głosów na dwóch manuałach i pedale, z trakturą mechaniczną, a zabytkowa szafa objęta jest ochroną konserwatorską.