Kurhaus Bad Ems, Centrum sztuki w Bad Ems, Niemcy

Kurhaus Bad Ems to budynek kąpielowy i eventowy nad zakolem rzeki Lahn, wzniesiony w 1715 roku jako łaźnia Nassau i gruntownie przebudowany w stylu neobarokowym w latach 1912/13 pod kierunkiem architekta Bircka. Z planowanych trzech skrzydeł zrealizowano tylko dwa, wokół wypływu źródła Kesselbrunnen. Kolumnada łączy go z Kursaalam z lat 1835–1849, którego sala teatralna, kameralna i czytelnia mieszczą dziś kasyno.

Kurhaus w Bad Ems wzniesiono w 1715 roku z polecenia domu Nassau jako dom kąpielowy, zastępując starszy budynek kuracyjny; podczas budowy na powierzchnię wydobyły się gorące źródła. Z planowanego założenia pałacowego o trzech skrzydłach wykonano tylko dwa, wokół wypływu źródła Kesselbrunn. W latach 1835–1849 na zachód od kompleksu powstała sala kuracyjna według projektu Johanna Gottfrieda Gutensohna, połączona z nim kolumnadą. W 1866 roku uzdrowisko przeszło na własność państwa pruskiego; w 1870 roku kurację odbywał tu Wilhelm I, co dało nazwę depeszy emskiej. W latach 1912/13 całość odnowiono i rozbudowano w stylu neobarokowym pod kierunkiem architekta Bircka, z wystrojem artystycznym Franza Vlasdecka.

Kursaal, wzniesiony na zachód od Kurhausu w latach 1835–1849 i połączony z nim kolumnadą, podczas przebudowy w latach 1912/13 zyskał salę teatralną, salę muzyki kameralnej i czytelnię; dwie ostatnie mieszczą dziś kasyno. Nazwa Emser Depesche przypomina kurację Wilhelma I w 1870 roku.

Zespół stoi przy zakolu Lahn: Kursaal znajduje się na zachód od głównego budynku i łączy się z nim kolumnadą wzniesioną w latach 1835–1849. Dodane w latach 1912/13 sala teatralna, sala muzyki kameralnej i czytelnia mieszczą dziś kasyno. Część budynku służy jako hotel i centrum konferencyjne, więc dostęp warto ustalić wcześniej.

Podczas przebudowy w 1715 roku wypłynęło źródło Kesselbrunnen, które stało się centrum założenia; z trzech planowanych skrzydeł zrealizowano tylko dwa. W 1870 roku Wilhelm I przebywał tu na kuracji, a telegram wysłany z Bad Ems do Bismarcka przeszedł do historii jako depesza emska.