Maille, Park miejski w Esslingen am Neckar, Niemcy.

Maille to park na wyspie utworzonej przez kanały Neckaru Rossneckar i Wehrneckar, na które dzieli się Hammerkanal za Schäferwehr. Przecina go od południowego wschodu Vogelsangbrücke, a od północnego zachodu przechodzi nad nim Innere Brücke. W latach 1751 i 1752 wzdłuż ścieżek posadzono kasztany, lipy i orzechy, a około 1900 roku doszła aleja platanów.

Nazwa Maille, poświadczona do połowy XVIII wieku, nawiązuje do gry paille-maille, popularnej w XVII wieku, w którą być może grano na tym płaskim terenie. Plan Esslingen autorstwa Tobiasa Mayera z 1739 roku ukazuje już sieć ścieżek i aleję. W 1828 roku odbyła się tu popołudniowa uroczystość drugiego szwabskiego święta śpiewu, a w 1847 roku przekazano kąt parku założonemu w 1845 roku towarzystwu gimnastycznemu.

Nazwa Maille sięga połowy XVIII wieku i wskazuje, że płaski teren między Rossneckar a Wehrneckar mógł służyć do gry w Paille-Maille, popularnej w XVII wieku. Teren ten zawsze był użytkowany jako dobro gminne. W 1828 roku odbyła się tu popołudniowa uroczystość drugiego szwabskiego święta śpiewaków, obchodzonego w Esslingen do 1832 roku w poniedziałek Zielonych Świątek.

Maille leży na wyspie utworzonej przez kanały Neckaru Rossneckar i Wehrneckar, na które dzieli się Hammerkanal za Schäferwehr. Na południowo-wschodnim końcu przecina ją Vogelsangbrücke, a na północno-zachodnim przechodzi nad nią Innere Brücke. Sąsiednie ulice to Ritterstraße za Rossneckar i Wehrneckarstraße za Wehrneckar. Za Vogelsangbrücke znajduje się Lorch-Areal, który również należy do Maille.

Lorch-Areal przy południowo-wschodnim krańcu parku, za mostem Vogelsangbrücke, to dawny kompleks fabryk tekstylnych, dziś użytkowany jako centrum kultury. Dom Maille 4, czteropiętrowa przędzalnia wełny zbudowana dla braci Hardtmann, przebudował w 1903 roku Hermann Bauer, właściciel Lorch AG, na secesyjną rezydencję z wysoką bramą przejazdową i czterema pejzażami w stiukowych ramach.