Evangelische Kirche Großsachsen, Kościół protestancki w Hirschberg an der Bergstraße, Niemcy.

Evangelische Kirche Großsachsen stoi na wyniesionym terenie w centrum wsi. Nawa ma trzy osie okienne i dach dwuspadowy; pilastry w narożach dźwigają szczyt wolutowy. Kwadratowa wieża, odbudowana w latach 1760–1762 na starych fundamentach, ma zegar i ciemnoszarą kopułę cebulową, która stała się symbolem miejscowości. Wnętrze urządzono jako kościół poprzeczny z emporami z trzech stron.

Kaplica poświęcona Marii Magdalenie jest poświadczona w Synodale wormackim z 1494 roku. Wojska francuskie zniszczyły kościół w 1674 roku podczas wojny holenderskiej; został odbudowany, a w 1724 roku zastąpiony nową nawą autorstwa F. Borna, z zachowaniem wieży i łuku bramnego. Wieża zawaliła się po silnej burzy w 1734 roku, a obecną wieżę wzniesiono na starych fundamentach w latach 1760–1762 według planów J. G. Scherera.

Wnętrze urządzono jako kościół poprzeczny (Querhauskirche), typowy dla świątyń reformowanych XVIII wieku, z emporami z trzech stron. Ambona pochodzi z 1762 roku. Trzy okna chóru wykonano w 1965 roku, poświęcając je stworzeniu, odkupieniu i uświęceniu; ołtarz, chrzcielnicę, krzyż i ambonę ukształtowała w 2006 roku Madeleine Dietz.

Kościół stoi na wzniesieniu w centrum Großsachsen, a cebulasta kopuła wieży jest widoczna z okolicznych ulic. Wejście znajduje się w fasadzie frontowej i prowadzą do niego schody, więc dostęp nie jest bezprogowy. W 1972 i 1998 odnowiono elewację, a w latach 2005–2006 gruntownie przebudowano wnętrze.

Cebulasta kopuła wieży, wzniesiona w latach 1760–1762 na starych fundamentach po zawaleniu się poprzedniej wieży podczas burzy, stała się symbolem gminy. Trzy okna chóru zaprojektowane w 1965 roku przedstawiają stworzenie, odkupienie i uświęcenie. Organy Heintza z 1991 roku wykorzystują częściowo rejestry instrumentu z 1898 roku.