Protestant island church, Kościół w Norderney, Niemcy

Inselkirche to neogotycki kościół z czerwonej cegły poświęcony w 1879 roku, z 25-metrową kwadratową wieżą zwieńczoną dachem piramidalnym i krzyżem. Nawa ma 21,5 na 13,5 metra, 12 metrów wysokości wewnątrz i miejsce dla około 600 osób. Wnętrze ma wysoki ostrołukowy łuk prezbiterium, empory z trzech stron, odkrytą więźbę dachową, ambonę, chrzcielnicę i ołtarz.

W tym miejscu w 1517 lub 1518 roku powstała pierwsza świątynia z drewna i cegły: prostokątna sala o powierzchni około 50 metrów kwadratowych, służąca też jako schronienie podczas sztormów i napadów piratów. Powiększona w latach 1750/51, mieszcząca około 200 osób, została rozebrana w 1878 roku, bo rosnąca liczba kuracjuszy ją przerosła. Neogotycki ceglany kościół według planów mistrza budowlanego Ernsta Schumachera z Leer zaczęto wznosić 22 marca 1878 roku, a poświęcono 11 czerwca 1879 roku, w złote gody cesarza Wilhelma I i Augusty, którzy pokryli koszt 88 000 marek.

Gazetka parafialna nosi nazwę „ECHOLOT” i ukazuje się od listopada 2012 r., podając informacje i terminy wydarzeń. Od 1883 r. przy Kirchstraße stoi pomnik Lutra. Nad bocznym wejściem drewniana płaskorzeźba przedstawia Abrahama przyjmującego trzech mężczyzn w Mamre; rodzina nauczycieli Sandomir, zmuszona do opuszczenia wyspy w czasach narodowego socjalizmu z powodu wiary żydowskiej, oddała ją sąsiadowi na przechowanie.

Kościół stoi przy Kirchstraße, gdzie od 1883 roku znajduje się pomnik Lutra. Od wiosny 2015 trwa remont murów wieży: uszkodzone cegły są wymieniane, a spoiny odnawiane, dlatego rusztowanie może zasłaniać część wieży. Dach nawy ma zostać odnowiony w drugim etapie; całkowity koszt wynosi około 300 000 euro.

Dwa modele statków wiszące w nawie nie występują w dokumentach kościelnych; źródła wymieniają natomiast drewnianą płaskorzeźbę nad bocznym wejściem, przedstawiającą Abrahama przyjmującego trzech mężczyzn w dąbrowie Mamre. Rodzina Sandomirów, żydowscy nauczyciele z wyspy, oddała ją sąsiadowi na przechowanie, gdy w czasach narodowego socjalizmu musiała opuścić Norderney z powodu wyznania. Liczący przypuszczalnie 200 lat obraz był początkowo w większości w kolorze drewna i dopiero później go pokolorowano.