Erlöserkirche, Nowoczesny kościół w Wuppertal, Niemcy

Erlöserkirche to otynkowany, wielokondygnacyjny kościół w stylu Heimatstil, wzniesiony w latach 1913–1914 w Wuppertal-Barmen według planów Wilhelma Werdelmanna. Kryty łupkiem gmach z wysokimi dachami mansardowymi sprawia wrażenie założenia na planie krzyża łacińskiego z wieżą na skrzyżowaniu, lecz kwadratowa wieża zachodnia i skrzydła boczne to dobudówki niezwiązane z wnętrzem. Wieża ma jasną tarczę zegara, a nad dwoma wysokimi wąskimi oknami stromy łupkowy dach piramidalny z niewielką iglicą. Sala mieściła 1200 miejsc pod sklepieniem kolebkowym z empory bez podpór z trzech stron.

Gmina luterańska w Wichlinghausen postanowiła w 1912 roku zbudować kościół dla swoich zachodnich nowych dzielnic; wzniesiono go w latach 1913–1914 według planów barmskiego architekta Wilhelma Werdelmanna. Na wieży umieszczono koguta wiatrowego starego kościoła w Wichlinghausen z 1744 roku. W 1984 roku połączyły się gminy luterańska i reformowana, a w 2003 roku dołączył Nächstebreck, tworząc gminę ewangelicką Wichlinghausen-Nächstebreck. Podpalenie 30 października 2016 roku poważnie uszkodziło wnętrze i organy.

Na wieży znajduje się wiatrowskaz starego kościoła w Wichlinghausen z 1744 roku, zachowany przy wznoszeniu nowej budowli. Od 1984 roku wspólnota luterańska jest połączona z reformowaną, a od 2003 roku Nächstebreck z kościołem Hottenstein należy do tej samej parafii Wichlinghausen-Nächstebreck. Po zamknięciu kościoła w centrum Wichlinghausen Erlöserkirche pozostaje jedynym miejscem głoszenia w Wichlinghausen, na zachodnim skraju parafii.

Kościół stoi na skrajnym zachodnim obrzeżu obszaru parafii Wichlinghausen w Barmen. Sale parafialne na dolnej kondygnacji pozostawały nieczynne po podpaleniu w 2016 roku aż do zakończenia prac budowlanych w 2020 roku; przed planowaną wizytą wewnątrz warto zapytać na miejscu. Budynek jest zabytkiem architektury Nadrenii Północnej-Westfalii.

Wieża nosi wiatrowskaz starego kościoła w Wichlinghausen z 1744 roku, detal łatwy do przeoczenia z poziomu ulicy. Wnętrze zachowało wolno stojące piszczałki pryncypałowe pierwszych organów, pozostawione na wschodniej emporze przy wymianie w latach siedemdziesiątych ze względów wizualnych; obecny instrument to organy Paula Fausta z 1951 roku o 25 registrach.