Stundeneiche, Historyczne miejsce dębu w Ludwigsfelde, Niemcy

Stundeneiche był około 150-letnim dębem, który przez ponad pół wieku stał na kilometrze 82 zbudowanej w 1938 roku autostrady A10, Berliner Ring, na wąskim pasie dzielącym między Ludwigsfelde a węzłem Nuthetal. Przy poszerzaniu drogi do sześciu pasów po zjednoczeniu bariery ochronne poprowadzono łagodnym łukiem wokół pnia, aby go zachować. Drzewo ścięto 7 maja 2004 roku, ponieważ było wewnątrz wydrążone i groziło utratą stabilności; pień miał ponad metr średnicy, pięć metrów długości i ważył sześć ton.

Drzewo otrzymało swoją nazwę, ponieważ oznaczało około jedną godzinę podróży z Brandenburgii do Berlina Wschodniego, służąc jako ważny punkt odniesienia w czasach Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Jego rola jako czasowego punktu orientacyjnego odzwierciedla historię transportu w regionie i znaczenie pomiaru czasu podróży w tamtej epoce.

Rzeźba Stundeneiche została odsłonięta 9 maja 2005 roku na Rathausplatz w Ludwigsfelde, naprzeciw Kulturhaus, przez ministra infrastruktury Franka Szymanskiego, burmistrza Heinricha Scholla i artystkę. Dzieło o wysokości 5,30 m składa się z dwóch „wypalonych i naoliwionych” części z wygładzonymi wewnętrznymi powierzchniami, oddalonych o około pół metra. Koszty montażu pokryły miasto i spółdzielnia mieszkaniowa Märkische Heimat; Brandenburg dofinansował je kwotą 5000 euro z loterii.

Rzeźba stoi na Rathausplatz w Ludwigsfelde naprzeciwko Kulturhaus, zajmując miejsce równie rzucające się w oczy jak niegdyś drzewo na autostradzie. Jej dwie części stoją naprzeciw siebie w odległości około pół metra, z gładko obrobionymi powierzchniami wewnętrznymi; zewnętrzne są wypalone i naoliwione. Koszty poniosło miasto i spółka mieszkaniowa Märkische Heimat, a kraj związkowy Brandenburgia dofinansował dzieło kwotą 5000 euro z loterii klasowej.

Dwie części rzeźby stoją naprzeciw siebie w odległości około pół metra, z wygładzonymi wewnętrznymi powierzchniami; całość ma 5,30 m wysokości. Odsłonięto ją 9 maja 2005 roku, rok po ścięciu drzewa, przez ministra Franka Szymanskiego, burmistrza Heinricha Scholla i artystkę. Kraj związkowy Brandenburgia dofinansował dzieło kwotą 5000 euro z funduszy loterii klasowej.