Erlauzwieseler See, zbiornik

Erlauzwieseler See to zbiornik zaporowy około 2,5 km na wschód od centrum Waldkirchen, przy osadzie Erlauzwiesel w Lesie Bawarskim. Dzieli się na staw wstępny o powierzchni 6 800 m², długości 120 m i szerokości 56 m, oraz staw główny, rozdzielone groblą, po której nie wolno chodzić. Najbardziej rzucającą się w oczy budowlą na brzegu jest scena Seebühne.

W 1472 roku biskup Ulrich von Nußdorf z Passawy nabył Mühlgericht w Erlauzwiesel i polecił spiętrzyć Reichermühlbach, tworząc sześcio- do siedmiohektarowy staw rybny. Po sekularyzacji staw przeszedł na własność państwa bawarskiego, które w 1806 roku kazało go osuszyć i sprzedało 21 Tagwerk 21 nabywcom. Od 1962 roku gmina Ratzing planowała nowy staw turystyczny, w latach 1969/70 kupiła około 15 hektarów mało wydajnych łąk i ukończyła staw jeszcze przed przyłączeniem Ratzingu do Waldkirchen w 1970 roku.

Nazwa jeziora pochodzi od osady Erlauzwiesel, gdzie w 1472 roku przez spiętrzenie Reichermühlbachu utworzono biskupi staw rybny. Najbardziej widoczną budowlą na brzegu jest Seebühne, scena plenerowa wykorzystywana na różnego rodzaju wydarzenia kulturalne. Ścieżka Kurparkweg łączy jezioro z centrum Waldkirchen.

Dwa bezpłatne parkingi po obu stronach jeziora ułatwiają dostęp odwiedzającym przyjeżdżającym samochodem. Dobrze oznakowane szlaki piesze i rowerowe otaczają wodę i łączą się z Waldkirchen, umożliwiając odwiedzającym eksplorację w swoim tempie i dostosowanie trasy w zależności od dostępnego czasu.

Jezioro nie jest zasilane przez Reichermühlbach, lecz przez mniej zanieczyszczony Schambach, prowadzony starym kanałem młyńskim do stawu wstępnego o długości 120 m, szerokości 56 m, powierzchni 6 800 m² i objętości 4 000 m³, gdzie drobne cząstki osiadają przez około osiem dni, zanim woda przejdzie przez główną zaporę. Po tej zaporze nie wolno chodzić, aby nie zmienić jej działania filtrującego.