Niederwartha Elbe Bridges, Grupa mostów nad Łabą między Dreznem a Radebeul, Niemcy

Mosty Niederwartha na Łabie to dwie niezależne struktury przechodzące przez rzekę między Dresdą a Radebeul. Jeden przenosi ruch pojazdów, podczas gdy druga sąsiednia struktura obsługuje transport kolejowy.

Most kolejowy zbudowano w latach 1873–1875 dla linii Berlin–Drezno, z trzema stalowymi kratownicami rombowymi o rozpiętości 62 m każda nad Łabą. 8 maja 1945 r. komando Wehrmachtu i oddział SS wysadziły most; 31 lipca 1945 r. podczas jazdy próbnej zawaliło się pozostałe przęsło, zabijając palacza Mohra i nieznanego żołnierza radzieckiego. 13 kwietnia 1946 r. prowizorycznie przywrócono jeden tor, a w latach 1977–1983 most wymieniono. Most drogowy, najdłuższy w Niemczech most wantowy w konstrukcji zespolonej o głównym przęśle 192 m, oddano do użytku 12 grudnia 2011 r.

Most kolejowy służył też ruchowi drogowemu do 8 maja 1945, gdy komando Wehrmachtu i oddział SS wysadziły go, by uniemożliwić przeprawę wojskom radzieckim. Tymczasowa kładka dla pieszych, a potem prom utrzymywały przeprawę, aż 13 kwietnia 1946 roku znów udostępniono jeden tor. Most drogowy, pierwszy most wantowy Saksonii, oddano do użytku 12 grudnia 2011 roku.

Piesi i rowerzyści przekraczają Łabę po moście kolejowym, który ma połączoną ścieżkę pieszo-rowerową; most drogowy ma dwa pasy i nie jest dla nich przeznaczony. Obie konstrukcje biegną równolegle w odległości około 10 m, filary są w jednej linii, a most drogowy leży poniżej biegu rzeki względem kolejowego.

Most drogowy ma wewnętrzny system dostępu do pylonów z windami umożliwiającymi zespołom dostęp do obszarów inspekcji i konserwacji poprzez dedykowane ścieżki. To podejście do konserwacji mostów jest rzadkie i pokazuje, jak decyzje inżynierskie rozwiązują praktyczną opiekę długoterminową.