Schwedt Palace, Pałac barokowy w Schwedt/Oder, Niemcy

Pałac Schwedt był trójskrzydłową rezydencją barokową wzorowaną na przykładach niderlandzkich, z dwiema wieżami flankującymi fasadę ogrodową i środkowym ryzalitem z frontonem. Aleja kasztanowa o szerokości 100 metrów prowadziła do dziedzińca honorowego od strony miasta. Skrzydło północne wzniósł Martin Heinrich Böhme w latach 1701–1704, po przebudowie starego renesansowego zamku przez Cornelisa Ryckwaerta do 1685 roku.

W 1670 roku elektorka Dorota, druga żona Wielkiego Elektora Fryderyka Wilhelma, wykupiła lenno Schwedt, by zostawić rezydencję najstarszemu synowi Filipowi Wilhelmowi, pozbawionemu praw do tronu. Holenderski architekt Cornelis Ryckwaert przebudował do 1685 roku zrujnowany renesansowy zamek z lat 1553–1569, włączając zachowane części; Martin Heinrich Böhme dodał skrzydło północne w latach 1701–1704. Hohenzollernowie władali nim do 1945 roku.

Pałac dał nazwę bocznej linii Hohenzollernów Brandenburg-Schwedt, której był siedzibą od 1689 roku. W jego miejscu stoi dziś dom kultury mieszczący Uckermärkische Bühnen Schwedt, a dawny ogród pałacowy przekształcono w latach 2009–2012 w Europäischer Hugenottenpark, gdzie wśród starych drzew stoją kopie siedmiu rzeźb Friedricha Christiana Glumego i zegar słoneczny z 1740 roku.

Pałac już nie istnieje: ruiny wysadzono w 1962 roku, a ostatnie resztki usunięto do 1969 roku. W jego miejscu stoi dom kultury mieszczący teatr Uckermärkische Bühnen Schwedt. Dawny ogród pałacowy, przekształcony w latach 2009–2012 w Europäischer Hugenottenpark, jest swobodnie dostępny i zachowuje stare drzewa, kopie siedmiu barokowych rzeźb z piaskowca oraz zegar słoneczny z 1740 roku.

Model pałacu w skali został sfinansowany przez darowizny lokalnych mieszkańców i stoi dzisiaj na terenie historycznym. Obok modelu znajduje się siedem replikowanych barokowych rzeźb piaskowcowych i oryginalne słonecznik z 1740 roku.