Saint Vitus Church, Katolicki kościół parafialny w Visbek, Niemcy.

Kościół Świętego Wita to katolicki kościół parafialny w Visbek, zbudowany w stylu neogotyckim w latach 1872–1876 przez architektów Hilgera Hertela starszego i Franza Xavera Lütza. Ta orientowana, trójnawowa hala kościelna ma około 53 metrów długości zewnętrznej, a jej 65-metrowa wieża zwieńczona krzyżem mieści pięć brązowych dzwonów. Wnętrze ma wymiary 30,5 na 22 metry i może pomieścić około 800 osób.

Dokument z 819 r. nazywa Visbek „fiscbechi” i przyznaje opatowi Gerbertowi Castusowi immunitet; dziś uznaje się go za falsyfikat z Corvey z końca X w. Od 780 r. Karol Wielki utworzył dziewięć okręgów misyjnych, w tym Visbek, gdzie zbudowano pierwszy kościół. W 855 r. Ludwik Niemiec przekazał to miejsce opactwu Corvey. Obecny kościół, siódmy w tym miejscu, zbudowali w latach 1872–1876 Hilger Hertel starszy i Franz Xaver Lütz, a konsekrowano go w 1884 r.

Patron Witus wiąże parafię z opactwem Corvey, gdzie przechowywane są jego relikwie; w 1937 roku Visbek otrzymał z Corvey relikwię Wita. Na Klosterplatz po północnej stronie kościoła stoi od 1984 roku brązowa grupa rzeźbiarska osnabrückiego rzeźbiarza katedralnego Williego Witte, przedstawiająca opata Gerberta Castusa, kapłana Folcarda i hrabiego Emmiga.

Kościół wznosi się na najwyższym punkcie centrum Visbek i jest widoczny z okolicznych osad; po jego północnej stronie, na Klosterplatz, stoi brązowa grupa rzeźbiarska opata Gerberta Castusa. Wieża mieści pięć brązowych dzwonów, najstarszy odlano w 1615 r. przez Johanna Groninga z Oldenburga. Wnętrze może pomieścić około 800 osób.

Odlew z 1615 r. wykonany przez Johanna Groninga z Oldenburga przetrwał wojnę trzydziestoletnią i wisi w wieży do dziś; jego dolnosaksoński napis prosi Boga, by wejrzał na niedolę i grzech fundatora. W 1948 r. dodano dwa dzwony z ludwisarni Otto z Bremy-Hemelingen, a w 1979 r. dwa kolejne z ludwisarni Mark z Brockscheid w Eifel.