St. Marien, Kościół w stylu neogotyckim w Herne-Mitte, Herne, Niemcy.

St. Marien to neogotycki kościół halowy z czerwonej cegły z transeptami, w zasadniczym kształcie wzniesiony w latach 1907–1909 według projektów Johannesa Franziskusa Klompa. Dwie wieże mają około 60 metrów i miedziane hełmy; prawa wieża ma czarny zegar ze złotymi wskazówkami i cyframi. Między nimi w szczycie znajdują się ciemna rozeta, ukoronowana figura Marii z Dzieciątkiem oraz ostrołukowy portal otoczony czterema ceglanymi kolumnami z korynckimi kapitelami.

Parafia powstała 29 września 1901 r., po ukończeniu pierwszego etapu budowy latem 1900 r. za 76 143,03 marki i poświęceniu 5 sierpnia 1900 r. Architekt z Bochum Hermann Wielers sporządził powściągliwy plan z 1899 r.; obecna forma opiera się na projektach Johannesa Franziskusa Klompa, wykonanych w większości w latach 1907–1909. Rzeźbiarz Heinrich Schweppenstedde wykonał w latach 1900–1902 ołtarz główny, ołtarze boczne, ambonę i balustradę komunijną.

Parafia St. Marien powstała 29 września 1901 r., gdy Baukau rozwinęło się jako wikariat wspólnoty św. Bonifacego w Herne. Kościół prowadzony jest z naciskiem na kościół dziecięcy w ramach parafii św. Dionizego w dekanacie Emschertal, archidiecezja Paderborn. Nazwa odnosi się do Marii, matki Jezusa, której ukoronowana figura z Dzieciątkiem stoi nad głównym portalem.

Główne wejście wychodzi na Bismarckstraße, między Kaiserstraße a Westring, w północnej części Herne; kościół jest zorientowany z południowego zachodu na północny wschód, a fasada z dwiema wieżami zwrócona jest do ulicy. Otaczająca zabudowa z czasów wilhelmińskich ułatwia piesze odnalezienie czerwonej ceglanej elewacji. To kościół parafialny nastawiony na „Kinderkirche”, więc zwiedzanie zależy od użytkowania parafialnego.

Remont w 1974 r. zastąpił większość pierwotnego wnętrza szkoły z Wiedenbrück. Rzeźbiarz Josef Baron z Unna-Hemmerde zaprojektował ołtarz, tabernakulum i podstawę chrzcielnicy z białego włoskiego marmuru, a ambona, świeczniki i chrzcielnica są z brązu. Z dawnego ołtarza głównego zachowały się dwa reliefy, Boże Narodzenie i Wniebowstąpienie, oraz figury Piotra i Pawła.