Heidenhäuschen, Zabytek i szczyt góry w Hesji, Niemcy

Heidenhäuschen to wieloszczytowy grzbiet Górnego Westerwaldu w Hesji, wznoszący się na 397,9 m n.p.m. i górujący do 200 m nad doliną Elbbach i Kotliną Limburską. Zbudowany jest głównie z bazaltu oliwinowego z erupcji sprzed około 28–22 mln lat, a zidentyfikowano dwa dawne kratery wulkaniczne. Przy szczycie leży morze bloków bazaltowych, powstałe w dużej mierze w warunkach glacjalnych.

Znaleziska archeologiczne przy grzbiecie to kamienna skrzynia w Niederzeuzheim z około 1900 r. p.n.e. i urny grobowe z około 1000 r. p.n.e. Dla okresu halsztackiego (około 700–450 r. p.n.e.) poświadczone są wały na szczycie, a w okresie lateńskim Celtowie wznieśli tu kilka pierścieniowych wałów; w 1902 r. znaleziono tu dwie monety bite przez Trewerów. Później Ubiowie utrzymywali na wzgórzu sąd poświęcony Matronae Mahalinehae, który przetrwał jako sąd frankijski i w średniowieczu przeniesiono go do Ellar.

Nazwa pochodzi od starogermańskiego terminu prawnego harahus, miejsca składania przysiąg; dialektalna forma hârehäusje została na początku XIX wieku zinterpretowana jako Heidenhäuschen. Ubiowie mieli tu sąd poświęcony Matronae Mahalinehae, a okolica do dziś nazywana jest „das Gericht”.

Na szczyt można wejść pieszo z wszystkich okolicznych miejscowości, m.in. Ellar, Hintermeilingen, Steinbach, Oberweyer, Oberzeuzheim i Hangenmeilingen. Dalekobieżny szlak IV Westerwald-Verein przebiega tuż poniżej wierzchołka. Wzgórze leży około 11 km na północ od Limburg an der Lahn, między doliną Elbbach na zachodzie a Kotliną Limburską na południu.

Nazwa pochodzi od frankońskiego terminu prawnego harahus, miejsca składania przysiąg, zachowanego w gwarowej formie hârehäusje i od początku XIX wieku tłumaczonego jako Heidenhäuschen. Okolica do dziś nazywana jest potocznie „das Gericht” (sąd).