Kloster Schiffenberg, Klasztor romański w Giessen, Niemcy

Kloster Schiffenberg to dawny klasztor na wzgórzu Schiffenberg na południowy wschód od Giessen. Romańska bazylika filarowa, wznoszona od 1130 do 1150 roku, miała pierwotnie trzy nawy, transept i ośmioboczną wieżę na skrzyżowaniu; pod koniec XII wieku dodano sklepione prezbiterium zachodnie z dwiema okrągłymi wieżami. Mury z surowego szarego kamienia przebija rząd małych półkolistych okien, a stromy szary dach łupkowy kończy się po lewej okrągłą wieżą z dachem stożkowym.

Hrabina Klemencja z Gleiberg, wdowa po Konradzie I Luksemburskim, ofiarowała teren arcybiskupstwu Trewiru w 1129 roku pod warunkiem zbudowania tam klasztoru; arcybiskup Meginher z Falmagne poświęcił nieukończony zespół jeszcze w tym samym roku. Osiedlili się tam kanonicy augustiańscy z Springiersbach, a kościół wznoszono w latach 1130–1150. W 1323 roku arcybiskup Baldwin z Trewiru zniósł dom kanoników i powierzył go zakonowi krzyżackiemu, który zarządzał nim do 1809 roku.

Pochodzenie nazwy Schiffenberg nie jest pewne: najstarsze zapisy to „Skephenburc” (1129) i „Sefphenberch” (1139), a istnieje co najmniej sześć interpretacji, m.in. „gród ławników” lub pochodzenie od „schief”. Latem bazylika i dziedziniec goszczą Gießener Kultursommer i nabożeństwa.

Zespół leży na wzniesieniu Schiffenberg o wysokości 281 metrów, na południowo-wschodnim skraju lasu Gießener Stadtwald, blisko dzielnicy Petersweiher i przysiółka Hausen (Pohlheim). Dojście prowadzi pod górę, której strome zbocza południowe, północne i zachodnie chronił niegdyś mur obwodowy. Bazylika i dziedziniec służą latem wydarzeniom Gießener Kultursommer i nabożeństwom, więc terminy warto sprawdzić wcześniej.

Szczątki archeologiczne pod klasztorem pokazują ślady pobytu ludzi sprzed tysięcy lat przed budową klasztoru. Te starożytne warstwy ujawniają, jak to miejsce przyciągało ludzi przez różne okresy historii.