Kukesburg, Stanowisko archeologiczne w Springe, Niemcy

Kukesburg to dawny gród obronny na zachodnim ramieniu grzbietu Nesselberg, między Altenhagen I a Brünnighausen. Najstarsza faza to owalny pierścień wału i fosy z około III wieku p.n.e.; młodsza część łączy kamienny mur o wysokości około 2 m i grubości 1,5 m z ziemnym wałem za nim, zamykając obszar 150 × 100 m w obrębie fosy o przekroju trójkątnym. Brama stała między czterema wielkimi blokami skalnymi, których wykute otwory mieściły drewnianą konstrukcję.

Obiekt powstał w kilku fazach; najstarszy pierścień wału i fosy datowany jest na około III wiek p.n.e. Młodsza część łączyła kamienny mur o wysokości około 2 m i grubości 1,5 m z ziemnym wałem, zamykając obszar 150 na 100 m; tę część datuje się na IX–X wiek. Nazwa Kukesburg, po raz pierwszy poświadczona w 1007 roku, pochodzi od Kukswall, oznaczającego mur graniczny, ponieważ obiekt leżał na granicy między Sasami Engern i Ostfalen, a później między biskupstwami Minden i Hildesheim.

Nazwa Kukesburg pochodzi od Kukswall, co oznacza wał graniczny, ponieważ obiekt leżał na granicy Sasów Engern i Ostfalen, a później między biskupstwami Minden i Hildesheim. Lud nazywał go też Hünenburg, według legendy o olbrzymach (Hünen), które miały tam mieszkać.

Pozostałości murów są w większości przykryte ziemią, a stanowisko nie zostało zbadane archeologicznie, więc układ trudno odczytać w terenie. Kamieniołom wkroczył w obręb grodziska pod koniec XIX wieku, a pod wschodnim wałem biegnie podziemne przejście ku „Weißen Bruch”.

Miejsce nigdy nie było stale zamieszkane; w czasie wojny służyło jako schronienie. Nazwa pochodzi od „Kukswall”, czyli muru granicznego, gdyż leżało na granicy Sasów Engern i Ostfalen. W obwarowania włączono grupę skał: brama stała między czterema wielkimi blokami, których wycięte otwory mieściły drewnianą konstrukcję.