Ibbenbürener Bergplatte, Szczyt górski w Nadrenii Północnej-Westfalii, Niemcy.

Ibbenbürener Bergplatte to wyniesiony jako zrąb grzbiet skał karbońskich, osiągający 176,1 m, rozciągający się na 14 km w kierunku zachodnio-północno-zachodnim i szeroki na 5 km na północ od Ibbenbüren. Jego wschodnia część, Schafberg, i zachodnia, Dickenberg, są rozdzielone 2 km szerokim rowem Bockradener Graben. Najwyższy naturalny punkt leży w pobliżu nadajnika Blomenkamp, a hałda na północny wschód od Dickenberg przekracza 190 m.

Góra powstała w wyniku procesów geologicznych i zawiera złoża węgla z okresu karbonu sprzed około 300 milionów lat. Ludzie później exploatowali te zasoby poprzez górnictwo, które przez wieki kształtowało gospodarkę regionu.

Nazwa Schafberg jest w górnictwie używana dla całej Ibbenbürener Bergplatte, podczas gdy część wschodnia nazywa się Ostfeld, a zachodnia Dickenberg, czyli Westfeld. Na Querenberg między Ibbenbüren a Mettingen nazwa ma pochodzić od dolnoniemieckiego Quern, ręcznego młyna: w 1932 roku znaleziono tam w płaskich i kurhanowych grobach z VIII wieku kilka takich kamieni młyńskich, a dawniej stał tam Mühlsteinregal.

Najlepsze widoki rozciągają się z Rudolfshalde, hałdy kopalni Ibbenbüren wznoszącej się nad płaskowyżem; przy dobrej widoczności widać Osnabrück, Rheine i elektrownię jądrową Emsland koło Lingen. Najwyższy naturalny punkt, 176,1 m, leży w przysiółku Osterledde, około 90 m na południowy zachód od nadajnika Blomenkamp. Płaskowyż ma 14 km długości w kierunku zachodnio-północno-zachodnim i 5 km szerokości; jego części należą do parku krajobrazowego i geoparku TERRA.vita.

Najwyższe wzniesienie nie jest naturalne: hałda na północny wschód od Dickenberg, długa na około 300 m i szeroka na 60 m, przekracza poziomnicę 190 m i przewyższa naturalny szczyt o wysokości 176,1 m. Z hałdy Rudolfshalde widać Osnabrück, Rheine i elektrownię jądrową Emsland w Lingen.