Eibach, Okręg statystyczny w południowo-zachodnim Norymberdze, Niemcy

Eibach to dzielnica w południowo-zachodnim Norymberdze, ograniczona od północy Fürreuthweg, od wschodu linią kolejową Treuchtlingen–Norymberga, od południa potokiem Entengraben, a od zachodu rzeką Rednitz. Zabudowa skupia się wokół Forstweiher, stawu o powierzchni około 0,13 ha powstałego jako mały zbiornik retencyjny Schwarzer Graben.

Eibach po raz pierwszy odnotowano w 1264 r. jako „Ybach” w oświadczeniu o zrzeczeniu się spadku, a wpis z 1285 r. w księdze wygnań Norymbergi również go wymienia. Około 1300 r. pojawiła się pisownia „Eywach”, gdy Seitz von Eywach był wymieniany jako leśniczy leśnego działu. W 1922 r. gmina została włączona do Norymbergi; jej ostatnim burmistrzem był Hans Hauenstein.

Nazwa Eibach wywodzi się ze średnio-wysoko-niemieckiego ībach, „(teren przy) lesie cisowym”; w 1264 zapisano ją jako Ybach, około 1300 jako Eywach. W dialekcie frankońskim miejsce nazywa się Aiwa lub Aiba. Zbudowany w 1343 r. kościół św. Jana Chrzciciela był początkowo filią Katzwang, a własną parafią stał się dopiero w 1447 r.

Eibach leży w południowo-zachodniej części Norymbergi, ograniczony od zachodu rzeką Rednitz, a od wschodu linią kolejową Treuchtlingen–Norymberga. W dzielnicy znajduje się Forstweiher, staw o powierzchni około 0,13 ha zasilany przez Schwarzer Graben. Główna zabudowa ciągnie się wzdłuż Eibacher Hauptstraße, przy której stoi kościół św. Jana Chrzciciela.

Nazwa Eibach wywodzi się ze średnio-wysoko-niemieckiego ībach, „(grunt przy) lesie cisowym”, od Forsthuben zakładanych w XI i XII wieku w Reichswaldzie wokół Norymbergi. Miejscowość po raz pierwszy wymieniono jako „Ybach” w 1264 roku, w oświadczeniu o zrzeczeniu się spadku.