Hünselburg, Średniowieczne ruiny zamku w Asel, Niemcy

Hünselburg to miejsce po celtyckim grodzie obronnym na Lindenbergu, wąskim, skalistym grzbiecie w Parku Narodowym Kellerwald-Edersee, który przy wysokim stanie wody Edersee opływa od zachodu, południa i wschodu. Zachowały się tylko wały i fosy: trzy potężne wały oddalone o około 500 m zamykały grzbiet od północy, a od południa można wyróżnić co najmniej dwa wały poprzeczne, z których dwa wewnętrzne są najlepiej zachowane.

Hünselburg to celtycka warownia schronieniowa z wczesnego okresu lateńskiego, potwierdzona znaleziskami skorup i szklanych paciorków na grzbiecie Lindenbergu. Trzy potężne wały oddalone o około 500 m zamykały grzbiet od północy, a od południa zachowały się co najmniej dwa wały poprzeczne, dwa najbliższe wnętrza najlepiej. Nie ma śladów średniowiecznego zamku ani rodu szlacheckiego.

Nazwa Hünselburg nie jest średniowieczna: to celtycki gród schronieniowy z wczesnego okresu lateńskiego, datowany na podstawie skorup i szklanych paciorków znalezionych na grzbiecie Lindenbergu. Trzy wały oddalone o około 500 m zamykały grzbiet od północy, a co najmniej dwa wały zachowały się od południa, dwa najbliższe wnętrza są najlepiej zachowane. Południowy cypel grzbietu jest od 1977 roku rezerwatem przyrody o powierzchni 40 hektarów, początkowo dla kolonii czapli siwej, dziś dla lasów o naturalnym charakterze.

Ruiny są swobodnie dostępne przez szlak pieszy, co pozwala odwiedzającym na samodzielną eksplorację. Wieża obserwacyjna zapewnia dobre stanowisko do zrozumienia zaplanowania terenu i obserwacji otaczającego krajobrazu.

Południowe partie grzbietu Lindenberg są od 1977 roku rezerwatem przyrody o powierzchni około 40 hektarów. Utworzono go dla później porzuconej kolonii czapli siwej; dziś chroni się tu cenne w skali kraju lasy o naturalnym charakterze i pozostawia je naturalnym procesom.