Rüninger Zollhaus, Dom celny o konstrukcji szachulcowej w Brunszwiku, Niemcy

Rüninger Zollhaus jest domem o konstrukcji drewnianej w Brunszwiku z charakterystycznymi belkami drewnianymi i starannie dopasowanymi połączeniami. Struktura wykazuje typowe cechy budowy regionalnej ze swoim systemem widocznych elementów drewnianych i paneli wypełniających.

Zbudowany w 1643 roku w Rüningen na południe od Brunszwiku przy Frankfurter Straße dom służył wraz z wieżą Rüninger Turm, wzmiankowaną około 1400 roku i rozebraną w 1724 roku, jako stacja celna. Z czasem stracił znaczenie i utrudniał nowoczesny ruch drogowy. W 1950 roku rozebrano go i odbudowano przy Altstadtmarkt, wypełniając lukę między Gewandhausem a kościołem św. Marcina.

Budynek odzwierciedla tradycje rzemieślnicze przekazywane z pokolenia na pokolenie w tym regionie. Widoczne belki drewniane i metody konstrukcji pokazują, jak lokalni budowniczowie opracowali własne podejście do budowy konstrukcji drewnianych.

Dom stoi po północno-zachodniej stronie Gewandhausu przy Altstadtmarkt, a wejście znajduje się na fasadzie zachodniej. To zabytek oglądany z ulicy, a na zachodniej ścianie wisi tablica pamiątkowa poświęcona karczmarzowi Peterowi Borelowi. Miejsce osiągalne jest pieszo przez starówkę.

Dom miał pierwotnie tylko dwie kondygnacje; na nowym miejscu otrzymał cokół z bloków kamiennych, aby górne piętra i dach przylegały równo do Gewandhausu. Wejście znajduje się od tego czasu po stronie zachodniej, gdzie tablica upamiętnia Petera Borela, karczmarza Gewandhauskeller, który tu mieszkał.