Liebfrauenkirche Recklinghausen, Neogotycki kościół parafialny w Recklinghausen, Niemcy.

Liebfrauenkirche to neogotycki kościół z czerwonej cegły z centralną kwadratową wieżą zwieńczoną stromym ciemnym łupkowym hełmem. Wieża ma podwójne ostrołukowe okna i tarczę zegara, a niższe części boczne mają duże ostrołukowe okna i szczyty. Wnętrze jest trójnawową halą o równych wysokościach naw.

Wydobycie w kopalni General Blumenthal od 1873 roku sprowadziło górników na Dortmunder Straße i Castroper Straße, a wzrost liczby ludności wymusił budowę tymczasowego kościoła o konstrukcji szkieletowej, poświęconego 9 października 1900 roku. Architekt Franz Lohmann zaprojektował docelowy kościół, którego budowę rozpoczęto w 1901 roku, a poświęcono 19 października 1903 roku. Od 1987 roku jest zabytkiem chronionym.

Nazwa kościoła pochodzi od jego poprzedniczki, poświęconej w 1900 roku tymczasowej świątyni o konstrukcji szkieletowej zwanej Rosenkranzkirche, której ludowa nazwa Liebfrauenkirche się utrzymała. W prawej nawie bocznej ołtarz maryjny ukazuje Marię przekazującą różaniec świętemu Dominikowi. W smukłej wieży zachodniej wiszą pięć dzwonów ze staliwa z Bochumer Verein, trzy z 1922 roku i dwa z 1958 roku.

Kościół stoi na wzniesieniu przy Castroper Straße 43; dojazd prowadzi od Liebfrauenstraße, a od Rosenstraße wiodą dwa biegi schodów. Spośród pięciu wejść przednie lewe drzwi przebudowano na dostęp bezstopniowy dla osób o ograniczonej mobilności. Wnętrze ma nawę główną i nawy boczne równej wysokości, więc całą posadzkę przechodzi się na jednym poziomie.

Dolna część wieży jest kwadratowa i ku górze przechodzi w okrągłą; na wysokości 45 metrów stoją figury apostołów Piotra i Pawła. Pięć dzwonów ze staliwa pochodzi z dwóch pokoleń: trzy duże (ais°, cis′, e′) odlano w 1922 roku, dwa małe (fis′, gis′) dodano w 1958 roku.